تصویرگری بیصورت خیال در شعر سعدی
نویسندگان
1 دانشگاه رازی کرمانشاه
doi
10.22099/jba.2012.457چکیده
تجربه های برجسته و موفق گذشتگان در عرصهی شعر، گنج به میراث رسیدهی شاعران امروز است. از میان آنها، تجربهی آفرینش تصاویر شعری، بدون به کارگیری صورخیال، میتواند همچون گذشته، به شعرامروز نیز غنای اندیشه، غنای زبان و قدرت تأثیرگذاری ببخشد. در جستوجوی ویژگیهای شعر تصویری، برجستهترین نمونهی آن یعنی غزلهای سعدی بررسی شد. یافتهها نشان میدهند تصویرآفرینی بدون صورخیال یا بازنمایی تصویری زیبای واقعیت در شعر، خود از شیوههای آفرینش تصویر و خیالانگیزی است. این شیوهی تصویرگری بر ماهیت زبان، خیال، اندیشه و عاطفهی شعری، تأثیری بسزا دارد. در حوزهی اندیشهی شعری، محورهای عشق، زیبایی، بیان عواطف و اندیشیدن به انسان، مرکز معنایی شعر را تشکیل میدهد. در حوزهی خیال، عناصر روایی چون پیرنگ، صحنهپردازی، شخصیتپردازی، حادثهپردازی، گفتوگو و لحن، نمایش تصویری زیبا، عینی، پویا و تأثیرگذار از واقعیت، را به عهده دارند. در حوزهی زبان نیز کاربرد گروههای وصفی، قید حالت، بسامد فعل، جملات ساده و کوتاه، در تصویرگری، نقشی برجسته به عهده دارند.