اثربخشی آموزش برنامه شناختی- رفتاری برکاهش پرخاشگری پدران دانش آموزان کم‌توان ذهنی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری، گروه تکنولوژی آموزشی. دانشگاه علامه طباطبائی. تهران. ایران

2 کارشناس ارشد، گروه روانشناسی تربیتی. دانشگاه پیام نور. ,واحد بهبهان. ایران.

3 دانشیار، گروه روانشناسی تربیتی. دانشگاه پیام نور. تهران. ایران

doi
10.22054/jpe.2018.9275
چکیده

این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی آموزش برنامه‌ شناختی رفتاری برکاهش پرخاشگری پدران دانش آموزان کم‌توان ذهنی انجام شده است. پژوهش حاضر از نوع آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعه‌ آماری این پژوهش را کلیه پدران دانش آموزان کم‌توان ذهنی مقطع ابتدایی ناحیه یک اهواز در سال تحصیلی 97-1396تشکیل‌دادند که جمعا 90نفر بودند و با استفاده از روش نمونه‌گیری تصادفی ساده ، 20نفر از پدرانی که نمرات آنها در پرسش نامه پرخاشگری 38 به بالا بود، انتخاب و به صورت تصادفی در دوگروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. گروه آزمایش، در 12جلسه برنامه‌ شناختی-رفتاری شرکت وآموزش دریافت کردند. برای جمع‌آوری داده‌ها از پرسش نامه 25سئوالی پرخاشگری و مصاحبه بالینی همراه با مشاهده استفاده شد. داده‌ها از طریق آزمون آماری کوواریانس مورد تجزیه‌وتحلیل قرار گرفت. نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که آموزش برنامه‌ شناختی رفتاری برکاهش پرخاشگری پدران دانش آموزان کم‌توان ذهنی اثر گذار و پدران گروه آزمایشی نسبت به پدران گروه کنترل در پس‌آزمون، به طور معنی‌داری پرخاشگری کمتری نشان دادند. براین مبنا می‌توان نتیجه گرفت که آموزش برنامه‌ شناختی رفتاری در کاهش پرخاشگری پدران دانش آموزان کم‌توان ذهنی مؤثر است.