ارائه الگوی بهبود کیفیت تعامل استاد و دانشجو در سامانه آموزش مجازی دانشگاهها
نویسندگان
1 علوم تربیتی / دانشکده علوم انسانی / دانشگاه علم و فرهنگ /تهران/ایران
2 وزارت علوم، تحقیقات و فناوری
3 علوم تربیتی/ دانشکده علوم انسانی/دانشگاه علم و فرهنگ،/تهران / ایران
doi
10.22080/eps.2024.24160.2137چکیده
هدف: وجود تعاملات و ارتباطات عمیق بین ذینفعان آموزش در دانشگاهها بیانگر جدی بودن آموزش و بهطورکلیتر توسعهیافتگی رشتههای علمی است. از سوی دیگر ارتباط دانشجویان با استادان، خود یکی از عرصههای بااهمیت و تأثیرگذار تعامل دانشگاهی است. هدف پژوهش حاضر، ارائۀ الگویی به منظور بهبود کیفیت تعامل استاد و دانشجو در سامانۀ آموزش مجازی دانشگاههاست.روش: این پژوهش از لحاظ رویکرد، کیفی از نوع تلخیصی و از نظر هدف، کاربردی و توسعهای است. جامعۀ پژوهش، تمامی مدرسین دانشگاه غیر انتفاعی علم و فرهنگ بودهاند؛ بدین صورت که با استفاده از روش نمونهگیری هدفمند، 17 نفر از بین آنان انتخاب شدند. شیوۀ گردآوری اطلاعات، انجام مصاحبۀ نیمهساختاریافته و سپس کدگذاری اطلاعات به روش تحلیل مضمون تا اطمینان از دستیابی به اشباع نظری دادهها بوده است. به منظور اطمینان از پایایی و روایی پژوهش، دخالت ندادن دانستههای پیشین مصاحبهکنندگان، دقت در تحلیل و کدگذاری اطلاعات، کدگذاری مجدد و تأیید متن پیادهشدۀ مصاحبهها توسط مشارکتکنندگان، انجام شده است.یافتهها: عوامل مؤثر بر بهبود کیفیت تعامل استاد و دانشجو در قالب 54 مضمون پایه، 10 مضمون پیشسازماندهنده و 5 مضمون فراگیر شناسایی شدهاند؛ بدین صورت که این مضامین شامل مهارتهای آموزشی و فنی استاد، کیفیت ارتباط، کیفیت امکانات، بهبود نگرش و نظارت سیستم آموزشی است.نتایج: عامل "مهارتهای آموزشی و فنی استاد"، مهمترین عامل در زمینۀ بهبود تعامل بین استاد و دانشجوست. عوامل "بهبود نگرش"، "کیفیت ارتباط"، "کیفیت امکانات" و "نظارت سیستم آموزشی" به ترتیب در ردههای بعدی اهمیت قرار گرفتهاند.نوآوری و اصالت: یافتن الگوی تعامل بین استاد و دانشجو در آموزش مجازی در سطح زیرنظام غیر دولتی نظام آموزش عالی کشور.