واکاوی مؤلفههای مؤثر بر بهبود کیفیت آموزش طراحی معماری به هنرجویان هنرستانها
نویسندگان
1 دانشیار، گروه تخصصی شهرسازی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری گروه معماری، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 دانشیار، گروه معماری، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
10.22080/eps.2024.26580.2243چکیده
هدف: هدف از این پژوهش شناسایی مؤلفههای مؤثر بر افزایش کیفیت آموزش طراحی معماری به هنرجویان هنرستانها است. روششناسی: این مطالعه از نظر هدف، کاربردی و از نظر شیوه اجرا کیفی بوده و با استفاده از سنتزپژوهی و فراترکیب انجام شده است. در این راستا چند پایگاه داده بر مبنای روش ششمرحلهای ساندلوسکی و بارسو بررسی شد و 66 منبع پژوهشی مرتبط، مبنای تحلیل قرار گرفت. جهت تحلیل یافتهها از الگوی ششمرحلهای سنتزپژوهی روبرتس با استفاده از روشهای کدگذاری باز و محوری استفاده شد.یافتهها بر پایه بازکاوی دادههای آماری، عوامل آموزش، دانش، مهارت و سنجش از بعد پداگوژی عمومی و عوامل تفکر خلاقانه، تفکر طراحانه، تفکر نقاد و تفکر تأملی از بعد تفکر و عوامل تفاوتهای شناختی، روانشناسی یادگیری و توانایی فردی از بعد روانشناسی نوجوان بیشترین تأثیر را بر بهبود کیفیت آموزش طراحی معماری داشته و بازدهی آموزش را افزایش میدهند.نتیجهگیری و پیشنهادات: یافتههای این پژوهش نشان داد که باید پذیرفت که امروزه رویکردهای یاددهی و یادگیری دچار تحول شده است، فراگیران بیشتر ترجیح میدهند که در کلاس درس و یادگیری نقش فعالی داشته باشند؛ بنابراین در زمان حال متناسب با این تحولات صورتگرفته یکی از مهمترین مواردی که باید در رویکردهای یاددهی-یادگیری به آن توجه کرد، خلق موقعیتهای یادگیری جذاب میباشد. یافتههای این مطالعه دستاوردهای کاربردی مناسبی را بهمنظور بهبود یادگیری هنرجویان ارائه داده و میتواند بستر لازم را جهت ارتقای کیفیت آن فراهم نماید.نوآوری و اصالت: مطالعه میانرشتهای و شناسایی مضامین کیفیتبخش بر بهبود کیفیت آموزش طراحی معماری در سه حوزه متفاوت و ترکیب آنها.