بررسی رابطه آموزش ضمن خدمت با توانمندسازی وتعهد سازمانی (مطالعه موردی)
نویسندگان
1 کارشناس ارشد مدیریت دولتی، شرکت ملی پخش فرآوردههای نفتی منطقه گلستان
2 رئیس اموراداری شرکت ملی پخش فرآوردههای نفتی منطقه گلستان
doi
چکیده
حیات و بقای هر سازمان تا حد زیادی به تواناییها، مهارتها، آگاهیها، دانش و تخصصهای مختلف منابع انسانی، به ویژه کارکنان آن سازمان بستگی دارد و هرچه افراد آمادگی و توانمندی و تعهدسازمانی بیشتری داشته باشند بهتر در ارتقای سطح کارایی سازمان سهیم خواهند بود. زیربنا و نقطه شروع همه این تغییر و تحولات، آموزشهای ضمن خدمت است. هدف از این تحقیق بررسی ارتباط معنیدار بین آموزشهای ضمن خدمت با توانمندسازی و تعهد سازمانی کارکنان شرکت پخش فرآوردههای نفتی منطقه گلستان میباشد. روش تحقیق مورد استفاده توصیفی، پیمایشی از نوع همبستگی میباشد. از جامعه آماری 100 نفری نمونه آماری 88 نفر با استفاده از جدول کرجسی و مورگان و به روش تصادفی ساده انتخاب شد. ابزار مورد استفاده پرسشنامه است. پایایی پرسشنامهها با استفاده از روش آلفای کرونباخ و روایی ابزار با روش محتوایی مورد تأیید قرار گرفتهاند. برای اطمینان از پایایی پرسشنامههای توزیع شده بین کارکنان با ضریب آلفای کرونباخ برای استفاده از نرم افزارآماری 19SPSS هر یک از پرسشنامهها بهطور جداگانه محاسبه گردید. روایی پرسشنامه به روش محتوایی انجام گرفته است در این تحقیق، آموزش ضمن خدمت متغیر مستقل و توانمندسازی و تعهد سازمانی متغیرهای وابسته میباشند. در تحقیق حاضر به منظور اطمینان از نرمال بودن توزیع متغیرهای مورد آزمون از آزمون کولموگروف-اسمیرنوف استفاده شده است. برای آزمون فرضیههای تحقیق از آزمونهای پارامتری پیرسون و رگرسیون و واریانس استفاده شده است. نتایج این پژوهش نشان داد بین آموزشهای ضمن خدمت با توانمندسازی کارکنان (احساس شایستگی کارکنان، احساس داشتن حق انتخاب کارکنان، احساس موثربودن و احساس معناداربودن شغل کارکنان) و با تعهد سازمانی کارکنان (تعهد عاطفی تعهد مستمر و تعهد هنجاری کارکنان) رابطه معنیداری وجود دارد.