ده دیو از فارسی میانه تا منظومه‌ی فرامرزنامه

نویسندگان

1 دانشگاه شیراز

2 دانشگاه شیراز

doi
10.22099/jba.2012.267
چکیده

ده دیو از فارسی میانه تا منظومه‌ی فرامرزنامه   دکتر اکبر نحوی*          رضا غفوری** دانشگاه شیراز   چکیده داستان‌های حماسی ملّی ایران از نظر پیشینه و اصالت روایت، به دو دسته‌، قابل تقسیمند: دسته‌ای شامل آن حماسه‌هایی می‌شوند که سابقه‌ی روایات آن‌ها به مآخذ پیش از اسلام برمی‌گردد؛ دسته‌ای دیگر، منظومه‌هایی هستند که در مقام تقلید و نظیره‌گویی از داستان‌های شاه‌نامه سروده شده‌اند و روایت آن‌ها به دست نقّالان و داستان‌گزاران دوره‌ی اسلامی، شکل‌گرفته است. یکی از منظومه‌های حماسی دوران اسلامی، فرامرزنامه‌ی دوم است که در بخشی از حوادث آن، برهمن در پاسخ به پرسش‌های فرامرز، از ده دیو یاد می‌کند. در این جستار، با بررسی و مقابله‌ی این موضوع با برخی متون پهلوی و حماسی دیگر، اصالت و کهن‌سالی روایت‌های این منظومه، نشان داده شده است.     *  دانشیار زبان و ادبیات فارسی aknahvi@yahoo.com ** دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی reza_ghafouri1360@yahoo.com تاریخ دریافت مقاله: 8/12/89              تاریخ پذیرش مقاله: 12/4/90