تاثیر محلول‌پاشی اسیدجیبرلیک، سولفات مس و سولفات پتاسیم بر برخی شاخص‌های کمی و کیفی میوه انار

نویسندگان

1 دانشیار گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ایلام، ایلام

2 دانش آموخته کارشناسی ارشد، گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ایلام، ایلام

3 دانشیار گروه تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه جهرم، جهرم

doi
10.22070/hpn.2024.18835.1190
چکیده

انار با نام علمی (Punica granatum L.)  متعلق به خانواده Lytraceae  یکی از مهم­ترین درختان میوه نیمه­گرمسیری در ایران می­باشد. در این تحقیق به منظور کاهش ترکیدگی و بهبود سایر صفات کمی و کیفی میوه انار رقم ملس ساوه، از تیمار اسید جیبرلیک (صفر و 100 میلی­گرم در لیتر)، سولفات مس (صفر و 2500 میلی­گرم در لیتر) و سولفات پتاسیم (صفر و 5000 میلی‌‌گرم در لیتر) به صورت آزمایش فاکتوریل در قالب طرح بلوک­های کامل تصادفی استفاده شد. محلول­پاشی ترکیبات مذکور در سه مرحله رشدی میوه در اواسط خرداد، تیر و مرداد صورت گرفت. نمونه­های میوه به صورت تصادفی از بخش­های مختلف درختان انار در زمان رسیدگی کامل جمع­آوری شدند و برخی از خصوصیات کمی و کیفی میوه مورد بررسی قرار گرفتند. تجزیه واریانس نشان داد تفاوت­ معنی­داری در برخی شاخص­های مورد بررسی وجود دارد. تعداد میوه­های ترک­خورده در هر درخت شمارش شدند و نتایج نشان داد ترکیدگی میوه تحت تأثیر محلول­پاشی اسید جیبرلیک، سولفات مس و سولفات پتاسیم قرار می‌گیرد و به طور معنی­داری با محلول­پاشی کاهش یافت. وزن میوه، ضخامت پوست میوه، درصد رطوبت پوست میوه، مواد جامد محلول و اسید قابل تیتراسیون در تیمار 100 میلی­گرم در لیتر اسیدجیبرلیک به طور معنی­داری در مقایسه با نمونه­های شاهد افزایش یافت. بیشترین میزان وزن میوه (7/181 گرم) در تیمار اسید جیبرلیک 100 میلی­گرم به­دست آمد در حالیکه این شاخص در نمونه­ شاهد 75/160 گرم بود. نتایج کلی نشان داد درصد ترکیدگی میوه با افزایش ضخامت پوست میوه، درصد رطوبت پوست میوه و اسیدیته قابل تیتراسیون کاهش می­یابد.