تاثیر محلولپاشی نانوذرات و متیل جاسمونات بر فعالیت آنتی اکسیدانی شاهدانه (Cannabis sativa L)

نویسندگان

1 دانشیار، گروه تولید و ژنتیک گیاهی، دانشگاه بین المللی امام خمینی(ره)، قزوین، ایران.

2 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه تولید و ژنتیک گیاهی، دانشگاه بین المللی امام خمینی(ره)، قزوین، ایران.

3 گروه تولید و ژنتیک گیاهی -دانشگاه بین المللی امام خمینی

doi
10.22070/hpn.2024.17908.1184
چکیده

به منظور ارزیابی تأثیر نانوذرات دی اکسید تیتانیوم (TiO2) (غلظت 250 و 500 میلیگرم در لیتر)، دی اکسید روی ( (ZnO2(غلظت 125 و 250 میلیگرم در لیتر)، دی اکسید سریم (CeO2) (غلظت 125 و 250 میلیگرم در لیتر) و متیل جاسمونات MJ)) (غلظت 50 و 100 میکرو مولار) بر فعالیت آنتیاکسیدانی گیاه شاهدانه، آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی با سه تکرار انجام شد. محرکها به صورت محلول تهیه و به صورت آبیاری در مرحله شروع گلدهی اعمال گردید و نمونهبرداری برگ گیاهان به ترتیب، 24 ، 48 و 72 ساعت پس از اعمال محلول محرک انجام شد. نتایج تجزیه واریانس دادههاحاکی از معنیدار بودن اثر فاکتور محرکهای مختلف و زمانهای نمونهگیری پس از اعمال تیمار بر تمام فعالیتهای آنتی اکسیدانی در سطوح احتمال یک درصد بود. همچنین اثر متقابل دوگانه محرک × زمان نمونهبرداری بر روی تمام صفات در سطح احتمال یک درصد معنیدار بود. در مقایسه میانگین اثر متقابل دوگانه محرک × زمان، به ترتیب غلظتهای 125 و 250 میلیگرم بر لیتر سریم و روی در زمان 48 ساعت پس از اعمال محرک بالاترین میزان پروتئین را نشان دادند. همچنین غلظت 250 میلی- گرم بر لیتر تیتانیوم در زمان 48 ساعت بالاترین میزان کاتالاز، غلظت 125 میلیگرم بر لیتر روی در زمان 72 و 48 ساعت بالاترین میزان آسکوربات پراکسیداز، غلظت 250 میلیگرم بر لیتر سریم در زمان 48 ساعت بالاترین میزان گلوتاتیون ردوکتاز، غلظت 125 میلیگرم بر لیتر سریم در زمان 48 ساعت و غلظت 250 میلیگرم بر لیتر روی در زمان 72 ساعت بالاترین میزان گایاکول پراکسیداز و غلظت 50 میکرومولار متیل جاسمونات در زمان 48 ساعت میزان سوپراکسید دیسموتاز را در برگهای گیاه شاهدانه نشان دادند.