فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در سال­های اخیر استفاده از کودهای آلی جهت کاهش مصرف کودهای شیمیایی افزایش یافته است. زغال زیستی و ورمی­کمپوست از مهمترین انواع کودهای آلی هستند. هدف از انجام این مطالعه بررسی اثر دو سطح زغال زیستی و ورمی­کمپوست بر ویژگی­های گیاه گوجه فرنگی در شرایط شور است. مطالعه حاضر به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک کامل تصادفی با سه تکرار صورت گرفته است. فاکتورهای مورد مطالعه شامل دو سطح زغال زیستی پسماند چای (2 و 4 درصد) و دو سطح ورمی­کمپوست (20 و 40 درصد حجمی) در دو شرایط شور و غیر شور بر روی گوجه فرنگی رقم چری است. پارامترهای عملکرد میوه، تعداد میوه، وزن میوه و ارتفاع گیاه، نیتروژن، فسفر، پتاسیم، کلسیم، آهن و قند در میوه گیاه اندازه­گیری شد. بیشترین عملکرد و آهن در تیمار 40 درصد ورمی­کمپوست در شرایط بدون شوری به ترتیب معادل 1247 گرم در هر گلدان و 006/0 درصد به دست آمده است. همچنین نتایج نشان داد که شوری سبب کاهش 68 درصدی در عملکرد شده است. نتایج به دست آمده نشان داده است که سطح دوم ورمی­کمپوست دارای بهترین بهبود در ویژگی­های کمی و کیفی گیاه گوجه فرنگی بود. نتایج نشان داده است که استفاده از دو نوع کود آلی ورمی­کمپوست و زغال زیستی پسماند چای سبب افزایش کمیت و کیفیت گوجه فرنگی شده است. به طور کلی با توجه به نتایج به دست آمده می­توان استفاده از زغال زیستی و ورمی­کمپوست حاصل از بقایای بوته چای و پسماند شهری به عنوان منبع مناسبی جهت تامین عناصر غذایی مورد نیاز گوجه فرنگی را توصیه کرد.