«انتهای غایت» در معانی حروف جر عربی و حروف اضافهی فارسی
نویسندگان
1 دانشگاه اصفهان
2 دانشگاه اصفهان
doi
10.22099/jba.2012.269چکیده
«انتهای غایت» در معانی حروف جر عربی و حروف اضافهی فارسی دکتر سیدمحمدرضا ابنالرسول* سمیه کاظمی نجفآبادی** دانشگاه اصفهان چکیده با توجه به اهمیت پژوهشهای مبتنی بر مقایسهی زبانهای مختلف و تأثیر بسزای آن در کشف حلقههای ارتباطی زبانها و رشد فکری و فرهنگی گویشوران آن، پژوهش حاضر با اتخاذ روش تحلیلی تقابلی و با تکیه بر مطالعات دستورپژوهان و فرهنگنویسان دو زبان عربی و فارسی، به بررسی مفهوم انتهای غایت در جایگاه یکی از مهمترین معانی مشترک میان حروف جر عربی و حروف اضافهی فارسی میپردازد؛ تا بدینوسیله، حروف نمایانگر این معنی و نحوهی کاربرد آن در دو زبان عربی و فارسی، آشکار شود. ضمن آنکه وجوه افتراق، اشتراک و اثرپذیری دو زبان، نمایان خواهد شد. مهمترین دستاورد مقالهی حاضر آن است که حروف جر و اضافه، همیشه در بیان یک معنی خاص، رابطهی یک به یک ندارند، به گونهای که گاه یک حرف در یک زبان با دو حرف از زبان دیگر، برابریابی میشود. اهمیت این مطلب در ترجمهی متون عربی و فارسی، نمود مییابد. * استادیار زبان و ادبیات عربی Ibnorrasool@yahoo.com (نویسندهی مسئول) ** دانشجوی دکتری زبان و ادبیات عربی skazemin@yahoo.com تاریخ دریافت مقاله: 5/8/89 تاریخ پذیرش مقاله: 21/1/90