فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

پژوهش حاضر با هدف ارزیابی کاربرد تلفیقی کود مرغی و کود اوره در تولید سیب­زمینی و در قالب طرح پایه بلوک­های کامل تصادفی با پنج تیمار در طی سال­های 1397 و 1398 در شهرستان جیرفت انجام گرفت. تیمارهای پژوهش عبارت بودند از: 1- شاهد (عرف منطقه) 2- حد بهینه توصیه شده کود اوره برای محصول منطقه+مصرف بهینه سایر عناصر غذایی بر اساس آزمون خاک 3- مصرف اوره 25% بیشتر از حد بهینه+مصرف بهینه سایر عناصر غذایی بر اساس آزمون خاک، 4-مصرف اوره 25% درصد کمتر از حد بهینه+پنج تن کود مرغی در هکتار+مصرف بهینه سایر عناصر غذایی بر اساس آزمون خاک و 5- مصرف اوره 25% کمتر از حد بهینه+ده تن کود مرغی در هکتار+مصرف بهینه سایر عناصر غذایی بر اساس آزمون خاک. نتایج داد که اثر تغذیه با کود شیمیایی و مرغی در سطح احتمال یک درصد بر عملکرد غده سیب­زمینی معنی­دار بود. تیمار شاهد دارای کمترین عملکرد (20 تن در هکتار) و بیشترین غلظت نیترات در غده و برگ (به ترتیب3/293 و 5/639 میلی­گرم در کیلوگرم ماده خشک) و کمترین غلظت پتاسیم، آهن، روی و منگنز در غده و برگ بود. در حالی که تیمار شماره پنج دارای بیشترین عملکرد بود که نسبت به شاهد 74% افزایش نشان داد. تیمار شماره چهار کمترین مقدار نیترات را داشت که نسبت به تیمارهای یک، دو، سه و پنج به ترتیب 8/48، 6/14، 3/32 و 8/13 درصد نیترات کمتری در غده داشت. کاربرد تیمار شماره پنج موجب تولید محصولی در حدود 35 تن در هکتار و کاهش غلظت نیترات در غده (30 درصد کمتر از حد بحرانی در ایران) شد. همچنین از نظر اهمیت اقتصادی، کاربرد تیمار توصیه شده ضمن کاهش 50 درصدی مصرف کود اوره و افزایش 75 درصدی تولید محصول، درآمدی حدود 50 درصد بیشتر نسبت به تیمار شاهد (عرف منطقه) را موجب ­گردید.