ارزیابی برنامه آموزشی رشته معماری در دوره کارشناسی براساس مؤلفه تطبیق با بازار کار (با تأکید بر طرح‌های شماتیک به‌عنوان یکی از فازهای فرآیند طراحی)

نویسندگان

1 استادیار گروه معماری دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه رازی

2 استادیار گروه معماری دانشکده هنر و معماری، دانشگاه مازندران

doi
10.22080/eps.2023.23819.2127
چکیده

هدف: این پژوهش به‌دنبال آن بوده که برنامه آموزشی دوره کارشناسی معماری تا چه میزان با خدمات خواسته-شده از افراد شاغل در بازار حرفه‌ای سنخیت دارد.روش‌شناسی: پژوهش حاضر با استفاده از روش تحلیل محتوی کیفی (با تمرکز بر طرح‌های شماتیک، به-عنوان یکی از فازهای طراحی) به مقایسه برنامه آموزشی مصوب دانشگاه تهران با قراردادهای همسان معماری به‌مثابه یکی از نیازهای بازار حرفه‌ای پرداخته است.یافته‌ها: در موضوع نحوه کسب اطلاعات، یافته‌ها مؤید آن بوده که برنامه آموزشی دانشگاه تهران به بازدیدهای میدانی؛ تفکر طراحی؛ مطالعه کتابخانه‌ای و یا آشنانمودن دانشجویان با طرح‌های بالادستی اهمیت داده است. اما در زمینه تبادل نظر با کارفرما دچار خلاء است. در موضوع نوع اطلاعات و فعالیت‌های موردنیاز، یافته‌ها مؤید آن بوده که یکی از نقاط ضعف این برنامه عدم‌تقویت مهارت‌های عملی دانشجویان برای تصمیم-گیری درخصوص مناسب‏بودن یا نامناسب‌بودن زمین موردنظر است. یافته‌ها در موضوع نحوه ارائه مدارک موردنیاز نیز مؤید آن بوده که یکی از نقاط ضعف این برنامه نپرداختن به مهارت‌های نوشتاری دانشجویان است.نتیجه‌گیری و پیشنهادات: برنامه آموزشی مصوب دانشگاه تهران برای دوره کارشناسی معماری، تاحدود زیادی با توانایی‌های موردنیاز برای انجام طرح شماتیک در قالب قراردادهای همسان معماری تطابق دارد. بااینحال، لحاظ‏نمودن مباحثی در رابطه با تکنیک‌های گردآوری اطلاعات و یا گزارش‌نویسی در معماری و یا مکان‏یابی عملی کاربری‌ها می‌تواند خلاء‌های موجود را کاهش دهد.نوآوری و اصالت: مشخص‌نمودن قوت‌ها و ضعف‌های برنامه آموزشی رشته معماری براساس قراردادهای همسان معماری