طراحی الگوی جذب، ارتقاء و جبران خدمت اعضای هیئتعلمی مؤسسات پژوهشی کشور بر اساس مأموریت گرایی با رویکرد سناریویی
نویسندگان
1 استادیار گروه سیاست فناوری و نوآوری، مرکز تحقیقات سیاست علمی کشور، تهران، ایران، Kosari@nrisp.ac.ir
2 استادیار گروه علوم تربیتی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه ملایر، ملایر، ایرانNazarzadezare@malayeru.ac.ir
doi
10.22080/eps.2023.24564.2151چکیده
مأموریت و کارکردهای هریک از مؤسسات پژوهشی متفاوت است و یکی از چالشهایی که مؤسسات پژوهشی با آن مواجه هستند، یکسان بودن فرایند جذب، ارتقا و جبران خدمات اعضای هیئتعلمی آنها بدون توجه به مأموریت هریک از مراکز است؛ بنابراین وجود یک استاندارد مشترک برای ارزیابی همه اعضای هیئتعلمی دور از واقعیت است و میتواند باعث کاهش کیفیت دستاوردهای مؤسسات شود. براین اساس، هدف پژوهش حاضر تدوین الگویی برای جذب، ارتقا و جبران خدمت اعضای هیئت علمی متناسب با چارچوب مأموریت گرایی هر یک از مؤسسات پژوهشی بود. برای دستیابی به این هدف، از روش پژوهش پیمایش کیفی از نوع قیاسی استفاده شد. جامعه پژوهش شامل همۀ اعضای هیئت علمی شاغل در مؤسسات پژوهشی کشور بودند که از میان آنها تعداد 50 نفر به عنوان نمونه انتخاب شد. ابزار مورد استفاده در این پژوهش پرسشنامه باز پاسخ بود و برای تجزیه و تحلیل دادهها نیز از روش تحلیل محتوای قیاسی استفاده شد. برای اعتباریابی الگوهای بدست آمده از روش گروه کانونی استفاده شد. تعداد 11 نفر از خبرگان و متخصصین حوزههای جذب و ارتقاء در هریک از مؤسسات پنچگانه بهعنوان مشارکتکننده در گروه کانونی انتخاب شدند.یافتههای پژوهش نشان داد که برخی از شاخصها و مؤلفههای احصاء شده در هریک از الگوهای پنجگانه مشترک هستند و براین اساس، الگوی مفهومی مشترکی برای همه مؤسسات بدست آمد، علاوه بر این، برای هریک از مراکز پنچگانه نیز الگویی متناسب با ویژگیها و مأموریت آن مرکز بدست آمد. براساس یافتهها نیز چهار سناریو برای تحقق مأموریت گرایی در مؤسسات پژوهشی ارائه شد.
