مقایسه و بررسی واژههای اشتقاقی از دویست سال پیش تاکنون از نقطه نظر انگیختگی
نویسندگان
1 دانشیار دانشگاه فردوسی مشهد
2 دانشجوی دکتری زبانشناسی همگانی دانشگاه فردوسی مشهد
doi
10.22059/jolr.2012.30293چکیده
واژة اشتقاقی انگیخته، واژهایست که از مجموع معنای پایه و وند اشتقاقی در آن، میتوان به معنای کل واژه دست یافت؛ در این پژوهش، به بررسی این فرضیه میپردازیم که با گذشت زمان، انگیختگی واژهها کاهش مییابد و برای بررسی این فرضیه، به مقایسه واژههای اشتقاقی چهار متن سفرنامه مربوط به دویست سال پیش و چهار متن مربوط به زمان حال پرداختیم. تا دریابیم از دویست سال گذشته تاکنون، واژههای اشتقاقی زبان فارسی به سمت شفافیت رفتهاند یا تیرگی. مقایسه نتایج حاصل از بررسی این دو دوره نشان میدهد که افزایش معناداری در شمار واژههای اشتقاقی، واژههای انگیخته اشتقاقی و واژههای نیمهانگیخته اشتقاقی در زمان حال نسبت به 200 سال پیش به چشم میخورد. بنا بر این، شاید بتوان ادعا کرد از 200 سال گذشته تاکنون، واژههای اشتقاقی زبان فارسی، به سمت شفافیت پیش رفتهاند تا تیرگی.