فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

این پژوهش با هدف بررسی اثر بسترهای مختلف کشت و کاربرد برگی سیلیسیوم، سلنیوم و عصاره­ی جلبک دریایی بر خصوصیات رشدی و عملکرد گوجه­فرنگی رقم دافنیس در بستر کشت بدون خاک طی سال­های 1399-1398 انجام گرفت. این آزمایش به صورت فاکتوریل بر پایه طرح کاملاً تصادفی با دو فاکتور بستر کشت در دو سطح (50% کوکوپیت+ 50% پرلایت و 50% پالم پیت+ 50% پرلایت) و محلول­پاشی بهبود دهنده­های رشد و عناصر مفید در 7 سطح ( شاهد، غلظت 10 و20 درصد عصاره جلبک دریایی، 25 و 75 میلی­گرم بر لیتر سیلیکات سدیم و 4 و 10 میلی­گرم بر لیتر سلنیت سدیم) در چهار تکرار انجام شد. نتایج آزمایش نشان داد که اثر هر یک از عوامل اصلی به­تنهایی بر خصوصیات رشدی به استثنای قطر ساقه، تعداد و شاخص سطح برگ معنی­دار بود. اختلاف معنی­داری از نظر عملکرد و اجزای عملکرد بین بستر کاشت پالم­پیت + پرلیت با بستر کوکوپیت + پرلیت مشاهده نشد. همچنین مشخص گردید که محلول­پاشی بوته­های گوجه­فرنگی با عصاره جلبک دریایی، سیلیسیوم و سلنیوم سبب بهبود عملکرد و اجزای عملکرد نسبت به تیمار شاهد شد که در بین تیمارهای مورد مطالعه، بیشترین میزان افزایش عمکرد در کاربرد غلظت 20 درصد عصاره جلبک دریایی و همچنین کاربرد غلظت 75 میلی­گرم بر لیتر سیلیکات سدیم بدست آمد. بر اساس نتایج بدست آمده، پیشنهاد می­شود از پالم­پیت به عنوان یک بستر مناسب و در دسترس در ترکیب با پرلیت به­عنوان جایگزینی مناسب برای کوکوپیت وارداتی در کشت­های بدون خاک استفاده کرد. همچنین محلول­پاشی جلبک دریایی (در غلظت 20 درصد)، سیلیسیوم (75 میلی­گرم بر لیتر) و سلنیوم (در غلظت 10 میلی­گرم بر لیتر) نیز اثرات مثبت و معنی­داری بر رشد رویشی و تولید محصول داشت که کاربرد آنها در گلخانه­های تولید گوجه­فرنگی توصیه می­شود.