فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

این آزمایش در دو سال بر روی ارقام تامسون ناول و تامسون خونی (مورو)، با دو تیمار و پنج تکرار در سال‌های ‌زراعی 96-1395 و 97-1396 در استان مازندران انجام شد. تیمارها در سال اول شامل تیمار اول= شاهد (کوددهی سنتی مطابق عرف باغدار شامل دو کیلوگرم اوره، یک کیلوگرم سوپرفسفات تریپل به ازای هر درخت همراه با کود حیوانی) و تیمار دوم= مصرف بهینه کودی مطابق نتایج تجزیه‌های خاک و برگ (دو کیلوگرم سولفات‌آمونیوم + یک و نیم کیلوگرم سولفات‌پتاسیم + یک کیلوگرم سولفات‌منیزیم + نیم کیلوگرم سولفات‌روی، مخلوط با کود حیوانی و خاک سطحی که به صورت چالکود) بود. در سال دوم آزمایش، در تیمار دوم، علاوه‌بر کودهای فوق، 500 گرم سولفات‌پتاسیم محلول حاوی کلات‌روی (SSOP+ Zn- EDTA) همراه با آب آبیاری به صورت دوبار سرک در تیر و مرداد مصرف شد. نتایج در سال اول نشان داد که میانگین عملکرد در تیمار شاهد برای پرتقال رقم مورو  و تامسون ناول به ترتیب، به 40 و 75 کیلوگرم به ازای هر درخت بود، اما در تیمار کودی، عملکرد پرتقال مورو و تامسون ناول به ترتیب به 72 و 175 کیلوگرم به ازای هر درخت افزایش یافت. در سال دوم آزمایش عملکرد پرتقال مورو و تامسون ناول در شاهد و تیمار کودی به ترتیب  از 80 و 140 کیلوگرم به 155 و 305 کیلوگرم به ازای هر درخت افزایش یافت. همچنین در سال اول میانگین درصد ماده خشک پرتقال مورو و تامسون ناول به ترتیب از 6/15 و 22 درصد در شاهد، به 1/17 و 4/24 درصد در تیمار کودی رسید و در سال دوم، از 1/18 و 3/22 درصد در شاهد به 20 و 2/25 درصد در تیمار کودی افزایش یافت. تحمل به تنش سرما میوه پرتقال مورو و تامسون ناول در سال اول، در شاهد به ترتیب صفر و  1- و در تیمار کودی 2- و 5- درجه سانتی‌گراد بود اما در سال دوم از 1- و 3- درجه سانتی­گراد در شاهد به 4- و 9- درجه سانتی‌گراد در تیمار کودی رسید. با توجه به نتایج این پژوهش رعایت اصول مصرف بهینه کودی برای کلیه باغ‌های مرکبات کشور توصیه می‌شود.