فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

                      لیلا حجاری*                      دکتر پروین قاسمی**                دانشگاه خلیج فارس بوشهر                     دانشگاه شیراز   چکیده مقاله‌ی حاضر خوانشی نقادانه از «داستان ناتمام (A+B)» از بیژن نجدی است. این خوانش، ویژگی‌های پسامدرنیستی این داستان را در پرتو نظریه‌های منتقدانی همچون پتریشا وُ، بری لوئیس، جسی متس، ایهاب حسن و دیوید لاج نشان می‌دهد تا بدین‌وسیله، پویایی منحصر به فرد و سبک پیشرو بیژن نجدی، بیش‌تر آشکار شود. آنچه خوانش پسامدرنیستی اثر مذکور را برمی‌انگیزد مشاهده‌ی مجموعه‌ای از تمهیدات پسامدرنیستی همچون فراداستان، دور باطل، زیاده‌روی، پارانویا، از هم‌گسیختگی و عدم قطعیت است که آن را هم‌سو با آثار برجسته‌ی دهه‌های شصت و هفتاد میلادی ادبیات داستانی پسامدرن غرب، قرار می‌دهد. خوانش پسامدرنیستی این اثر، علاوه بر ارائه‌ی نمونه‌ای از یک اثر پسامدرنیستی در ادب فارسی برای راه‌گشایی خوانش‌های نقادانه‌ی آثار دیگر نویسندگان معاصر، ادای دینی به بیژن نجدی نیز هست؛ چرا که علی‌رغم تمام پیچیدگی‌های آثار وی، هنوز بررسی و مطالعه‌ای مطلوب و جامع در این زمینه انجام نگرفته است.     *  مربی گروه زبان و ادبیات انگلیسی lhajjari@gmail.com (نویسنده‌ی مسؤول) **  دانشیار بخش زبان‌های خارجی و زبانشناسی.  Pghasemi@rose.shirazu.ac.ir تاریخ دریافت مقاله: 12/11/88                تاریخ پذیرش مقاله: 22/10/89