نگاهی به پندهای مکتوب بر ابزار و لوازم زندگی ایرانیان باستان و اثر آن بر ادب فارسی و عربی

نویسندگان

1 دانشگاه رازی کرمانشاه

doi
10.22099/jba.2012.293
چکیده

نگاهی به پندهای مکتوب بر ابزار و لوازم زندگی ایرانیان باستان و اثر آن بر ادب فارسی و عربی   دکتر وحید سبزیان‌پور* دانشگاه رازی کرمانشاه   چکیده ایرانیان باستان به پندهایی پایبند بودند که آن‌ها را به منزله‌ی دستورالعملی در دسترس و تذکری دایمی، برای دست یافتن به زندگی بهتر و مبارزه با انواع مصایب اجتماعی، به کار می­بردند؛ به این سبب، همگان موظف به آگاهی و اطاعت از آن‌ها بودند. این پندها را در روزهای خاصی به سمع مردم می­رساندند و آن‌ها را بر ابزار و لوازم زندگی خود می­نوشتند تا دایما در دسترس و مورد توجه آن‌ها باشد. تنوع و کثرت این پندها از یک سو نشانه­ی دامنه­ی گسترده و عمق بسیار این پدیده است و از دیگر سو، تناسب این حکمت­ها با ابزار و وسایلی که بر آن‌ها نوشته شده بود، بیان‌گر باریک­اندیشی و نکته­سنجی آن‌هاست و با این‌که سخن از تأثیر حکمت­های ایران باستان در ادب عربی، سخنی نو نیست؛ ولی با باریک کردن مسیر این پژوهش به حکمت­های مکتوب بر ابزار و لوازم زندگی و تأثیر آن‌ها بر ادب عربی و فارسی، می­توان از یک سو، عمق و گستره­ی پندهای حکمی ایرانی را دریافت و از دیگر سو با این زاویه­ی تنگ، عمق تأثیر فرهنگ و ادب ایران را در ادب عربی، نشان داد. همچنین نشان بدهیم که با وجود اهتمام کم­نظیر ایرانیان باستان به پندهای حکمت‌آمیز و تأثیر شگرف آن در ادب عربی و فارسی، در شرح و تعلیقات منابع ادب فارسی، امثال و اشعار عربی یکه تازی کرده‌اند و نشانی از حکمت­های ایرانی دیده نمی­شود و شایسته است در این نوع پژوهش­ها به پندهای ایرانی توجه بیش‌تری صورت گیرد.   *  دانشیار زبان و ادبیات عربی wsabzianpoor@yahoo.com تاریخ دریافت مقاله:  27/6/89                تاریخ پذیرش مقاله: 9/11/89