نگاهی به پندهای مکتوب بر ابزار و لوازم زندگی ایرانیان باستان و اثر آن بر ادب فارسی و عربی
نویسندگان
1 دانشگاه رازی کرمانشاه
doi
10.22099/jba.2012.293چکیده
نگاهی به پندهای مکتوب بر ابزار و لوازم زندگی ایرانیان باستان و اثر آن بر ادب فارسی و عربی دکتر وحید سبزیانپور* دانشگاه رازی کرمانشاه چکیده ایرانیان باستان به پندهایی پایبند بودند که آنها را به منزلهی دستورالعملی در دسترس و تذکری دایمی، برای دست یافتن به زندگی بهتر و مبارزه با انواع مصایب اجتماعی، به کار میبردند؛ به این سبب، همگان موظف به آگاهی و اطاعت از آنها بودند. این پندها را در روزهای خاصی به سمع مردم میرساندند و آنها را بر ابزار و لوازم زندگی خود مینوشتند تا دایما در دسترس و مورد توجه آنها باشد. تنوع و کثرت این پندها از یک سو نشانهی دامنهی گسترده و عمق بسیار این پدیده است و از دیگر سو، تناسب این حکمتها با ابزار و وسایلی که بر آنها نوشته شده بود، بیانگر باریکاندیشی و نکتهسنجی آنهاست و با اینکه سخن از تأثیر حکمتهای ایران باستان در ادب عربی، سخنی نو نیست؛ ولی با باریک کردن مسیر این پژوهش به حکمتهای مکتوب بر ابزار و لوازم زندگی و تأثیر آنها بر ادب عربی و فارسی، میتوان از یک سو، عمق و گسترهی پندهای حکمی ایرانی را دریافت و از دیگر سو با این زاویهی تنگ، عمق تأثیر فرهنگ و ادب ایران را در ادب عربی، نشان داد. همچنین نشان بدهیم که با وجود اهتمام کمنظیر ایرانیان باستان به پندهای حکمتآمیز و تأثیر شگرف آن در ادب عربی و فارسی، در شرح و تعلیقات منابع ادب فارسی، امثال و اشعار عربی یکه تازی کردهاند و نشانی از حکمتهای ایرانی دیده نمیشود و شایسته است در این نوع پژوهشها به پندهای ایرانی توجه بیشتری صورت گیرد. * دانشیار زبان و ادبیات عربی wsabzianpoor@yahoo.com تاریخ دریافت مقاله: 27/6/89 تاریخ پذیرش مقاله: 9/11/89