تاثیر سولفات پتاسیم بر عملکرد، اجزای عملکرد و برخی خصوصیات بیوشیمیایی گیاه مرزه (Satureja hortensis L.) تحت تنش خشکی
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد گروه علوم باغبانی و مهندسی فضای سبز، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.
2 دانشیار گروه علوم باغبانی و مهندسی فضای سبز، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.
3 دانشجوی کارشناسی ارشد گروه علوم باغبانی و مهندسی فضای سبز، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.
doi
10.22070/hpn.2022.14303.1135چکیده
پژوهشی بهصورت اسپیلت فاکتوریل در زمان در قالب طرح بلوکهای کاملا تصادفی در سه تکرار در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه فردوسی در سال زراعی 1395-1394 انجام شد. فاکتورهای اصلی شامل تنش خشکی در سه سطح (50، 70 و 100 درصد ظرفیت زراعی) و کود سولفات پتاسیم در چهار سطح (0، 100، 200 و 300 کیلوگرم در هکتار) و فاکتور فرعی دو چین برداشت بود. صفات مورد ارزیابی شامل خصوصیات رشدی، میزان کلروفیلa ،b ، کلروفیل کل، فعالیت آنتیاکسیدانی، فنل کل و کربوهیدرات محلول بود. نتایج نشان داد که کمترین خصوصیات رشدی در تیمار50 درصد ظرفیت زراعی و عدم کاربرد کود سولفات پتاسیم مشاهده شد. استفاده از کود پتاسیم باعث بهبود خصوصیات رشدی، میزان کربوهیدرات محلول، کلروفیلa ،b و کلروفیل کل در تمامی سطوح تنش خشکی در گیاه شد. بهطوریکه در چین اول برداشت در بالاترین سطح تنش و کاربرد 300 کیلوگرم در هکتار کود سولفات پتاسیم افزایش 14/62، 36/82، 09/93 و 35/87 درصدی بهترتیب در ارتفاع بوته، کلروفیل a، b و کل مشاهده شد؛ ولی موجب کاهش فعالیت آنتیاکسیدانی (86/13 درصد) و فنل کل (38/34 درصد) در گیاه شد. نتایج حاکی از آن بود که مقدار خصوصیات رشدی و بیوشیمیایی در چین دوم برداشت در مقایسه چین اول برداشت بهطور قابل توجهی کاهش پیدا کرد، بهطوریکه کمترین مقدار خصوصیات رشدی و بیوشیمیایی در چین دوم برداشت مشاهده شد. بهطور کلی نتایج این پژوهش نشان داد که کاربرد سولفات پتاسیم بهویژه کاربرد 300 کیلوگرم در هکتار موجب بهبود خصوصیات رشدی و بیوشیمیایی مرزه تحت تنش خشکی شد.