تأثیر تکنیک خودآموزشدهی در بهبود عملکرد خواندن و خودکارآمدی تحصیلی دانشآموزان نارساخوان
نویسندگان
1 گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد گیلان، گیلان. رشت دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تنکابن، ایران
2 دانشیار و عضو هیئت علمی دانشگاه گیلان
doi
10.22054/jpe.2017.20839.1532چکیده
نارساخوانی رایجترین مقوله ناتوانی یادگیری است که به تأخیر و نارسایی در توانایی خواندن مربوط میشود و با نارسایی قابل ملاحظه در پیدایش مهارتهای شناخت واژگان و فهم مطالب خواندهشده مشخص میشود. براین اساس هدف پژوهش حاضر تعیین تأثیر تکنیک خودآموزی بر مهارتهای خواندن و خودکارآمدی تحصیلی دانشآموزان با نشانگان نارساخوانی بود. پژوهش با روش نیمهآزمایشی و طرح پیشآزمون پسآزمون با گروه گواه انجام شد. جامعه آماری در این پژوهش، شامل تمامی دانشآموزان دختر نارساخوان پایههای سوم و چهارم ابتدایی شهرستان کرج بوده است که در سال تحصیلی 93-1392 مشغول به تحصیل بودند. تعداد 30 نفر از این افراد با روش نمونهگیری تصادفی چند مرحلهای انتخاب و در دو گروه آزمایش و گواه، به شیوه تصادفی، جایدهی شدند. برای جمعآوری دادهها از آزمون هوش وکسلر، چک لیست نارساخوانی، پرسشنامه خودکارآمدی تحصیلی و آزمون عملکرد خواندن استفاده شد. نتایج تحلیل واریانس و کوواریانس نشان داد که آموزش تکنیک خودآموزی به دانشآموزان نارساخوان گروه آزمایش در بهبود عملکرد خواندن، سرعت خواندن، درک مطلب، خودکارآمدی تحصیلی آنان موثر است. همچنین آموزش با این روش موجب کاهش خطاهای خواندن در دختران نارساخوان شد. براین اساس پیشنهاد میشود تا از این تکنیک برای بهبود عملکرد خواندن و کاهش خطاها در این گروه از دانشآموزان در مدارس استفاده شود. همچنین از این تکنیک برای بهبود عملکرد تحصیلی و باور به توانمندی در برابر تکالیف و مشکلات تحصیلی در مدارس در این گروه از کودکان استفاده شود.