اثرات تغذیه برگی اسید فولویک و نانو اکسید روی بر برخی ویژگیهای رشدی و اسانس گیاه بادرنجبویه Melissa officinalis L.
نویسندگان
1 گروه علوم و مهندسی باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
2 گروه علوم و مهندسی باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه مراغه، مراغه، ایران.
3 گروه علوم و مهندسی باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.
doi
10.22070/hpn.2021.5613.1101چکیده
به منظور بررسی اثرات محلولپاشی غلظتهای مختلف اسید فولویک (صفر، ده و 25 میلیگرم در لیتر) و نانو اکسید روی (صفر،20 و40 میلیگرم در لیتر) بر ویژگیهای فیزیولوژیکی و بیوشیمایی گیاه بادرنجبویه آزمایش گلدانی به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی با نه ترکیب تیماری و سه تکرار به اجرا در آمد. در ادامه برخی صفات ریخت شناختی (ارتفاع گیاه، قطر ساقه، وزن تر و خشک بخش هوایی و ریشه)، صفات فیزیولوژیکی (سطح برگ و رنگیزههای فتوسنتزی)، صفات بیوشیمایی (فنل کل و ظرفیت آنتیاکسیدان کل)، غلظت پتاسیم، فسفر و محتوای اسانس گیاه بادرنجبویه اندازهگیری شد. کاربرد همزمان اسید فولویک و نانوذرات اکسید روی باعث افزایش معنیدار میزان ظرفیت آنتیاکسیدانی و محتوای فنول کل گیاه بادرنجبویه گردید. بیشترین مقدار پتاسیم (5/24 میلی گرم بر گرم وزن خشک) در گیاهان تیمار شده با اسید فولویک 25 میلیگرم در لیتر با نانو اکسید روی 20 میلیگرم در لیتر مشاهده گردید. همچنین، تیمار 20 میلیگرم در لیتر نانو اکسید روی باعث افزایش غلظت فسفر (19/0 میلی-گرم بر گرم وزن خشک) در برگهای گیاه بادرنجبویه شد. بر اساس نتایج پژوهش حاضر، تیمار ترکیبی اسیدفولویک با غلظت ده میلیگرم در لیتر با نانو اکسید روی با غلظت20 میلیگرم در لیتر بیشترین درصد اسانس را با 29/0 درصد به خود اختصاص داد. چنین به نظر میرسد که کاربرد اسید فولویک و نانو اکسید روی میتواند با بهبود شرایط رشدی گیاه باعث افزایش عملکرد و تولید گیاه دارویی بادرنجبویه شود و از نظر اقتصادی به تولیدکنندگان این محصول کمک نماید.