تدوین مدل کیفیتبخشی به آموزشهای سازمانی مبتنی بر رویکرد مدلسازی ساختاری تفسیری (مطالعه موردی صنایع استان یزد)
نویسندگان
1 استادیار، گروه علوم تربیتی، دانشگاه اراک، اراک، ایران.
2 کارشناس ارشد برنامه ریزی درسی
doi
10.22080/eps.2022.21605.2036چکیده
هدف پژوهش حاضر، شناسایی و مدلسازی عوامل مؤثر بر کیفیت دورههای آموزشی ضمنخدمت کارکنان صنایع استان یزد بود. روش پژوهش، مطالعه موردی و جامعه آماری پژوهش اعضای هیات علمی و مدیران نیروی انسانی صنایع بودند که از بین آنها 21 نفر به صورت هدفمند انتخاب شدند. ابزار گردآوری دادهها، پرسشنامه خودتعاملی محققساخته بود و به منظور تجزیه و تحلیل دادهها از تکنیک مدلسازی ساختاری تفسیری برای سطحبندی عوامل مؤثر استفاده شد. جهت سنجش روایی از ملاک روایی محتوایی استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد که 11 عامل به عنوان عوامل نهایی مؤثر بر کیفیت دورههای آموزش ضمن خدمت صنایع به حساب میآیند. همچنین تحلیل حاصل از دادهها به سطح بندی مدل به 8 سطح منجر شد. سطح هشتم مدل، شامل توجه به نیازهای کارکنان؛ سطح هفتم، تخصص مدرسین و تدوین کنندگان دورهها و حمایت مدیریتی و اجرایی؛ سطح ششم، استمرار دورههای ضمن خدمت؛ سطح پنجم، مناسب بودن محتوای آموزشی ارائه شده و مشارکت مدرسین و کارکنان در فرایند طراحی دوره؛ سطح چهارم، ارتباط دوره آموزش با محیط واقعی کار و کیفیت تجهیزات آموزشی؛ سطح سوم، بکارگیری شیوههای تدریس مناسب، سطح دوم؛ ارزیابی مستمر و مناسب کارکنان و در نهایت سطح اول، بر انگیختن کارکنان در امر یادگیری است.