پاسخ های مورفولوژیکی و عملکردی ماریتیغال (.Silybum marianum L) به کودهای شیمیایی و زیستی در تاریخ های کاشت مختلف
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری گیاهان دارویی، واحد بیرجند، دانشگاه آزاد اسلامی، بیرجند، ایران.
2 دانشیار گروه زراعت، واحد بیرجند، دانشگاه آزاد اسلامی، بیرجند، ایران.
3 دانشیار گروه زراعت، واحد بیرجند، دانشگاه آزاد اسلامی، بیرجند، ایران
4 دانشیار گروه زراعت، واحد بیرجند، دانشگاه آزاد اسلامی، بیرجند، ایران.
doi
10.22070/hpn.2021.5681.1103چکیده
تعیین تاریخ کاشت و تغذیه مناسب از مهمترین جنبههای بهزراعی در گیاهان دارویی میباشد. از اینرو بهمنظور بررسی تاثیر تاریخ کاشت (15 اسفند، 15 فروردین و 15 اردیبهشت) و سیستم تغذیهای (عدم کاربرد کود، NPK، ورمیکمپوست، آکادین،50 درصد NPK و ورمیکمپوست، 50 درصد NPK و آکادین) بر صفات مورفولوژیکی و عملکردی ماریتیغال آزمایشی در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه آزاد اسلامی واحد بیرجند بهصورت کرتهای خرد شده در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در سال 97-1396 انجام شد. نتایج نشان داد تاریخ کاشت 15 اسفند منجر به افزایش معنیدار صفات مورفولوژیکی (ارتفاع بوته، قطر کاپیتول و تعداد انشعابات)، صفات عملکردی (تعداد کاپیتول در متر مربع، تعداد دانه در کاپیتول، وزن هزار دانه، عملکرد دانه و شاخص برداشت) گردید. همچنین کاربرد 50 درصد NPK و ورمیکمپوست در اکثر صفات مورد مطالعه از برتری آماری معنیداری برخوردار بود. بیشترین عملکرد دانه با میانگین 7/3327 کیلوگرم در هکتار، در تیمار کاربرد 50 درصد کودهای NPK و ورمیکمپوست در تاریخ کاشت اول بدست آمد. چهار صفت قطر کاپیتول، تعداد کاپیتول در متر مربع، تعداد دانه در کاپیتول و وزن هزار دانه در مجموع 57/84 درصد از تغییرات عملکرد دانه را توجیه کردند. بهطور کلی تاریخ کاشت 15 اسفند و کاربرد 50 درصد NPKو ورمیکمپوست برای کشت گیاه ماریتیغال در بیرجند مناسب به نظر میرسد.