پاسخ های مورفولوژیکی و عملکردی ماریتیغال (.Silybum marianum L) به کودهای شیمیایی و زیستی در تاریخ های کاشت مختلف

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری گیاهان دارویی، واحد بیرجند، دانشگاه آزاد اسلامی، بیرجند، ایران.

2 دانشیار گروه زراعت، واحد بیرجند، دانشگاه آزاد اسلامی، بیرجند، ایران.

3 دانشیار گروه زراعت، واحد بیرجند، دانشگاه آزاد اسلامی، بیرجند، ایران

4 دانشیار گروه زراعت، واحد بیرجند، دانشگاه آزاد اسلامی، بیرجند، ایران.

doi
10.22070/hpn.2021.5681.1103
چکیده

تعیین تاریخ کاشت و تغذیه مناسب از مهم­ترین جنبه­های به­زراعی در گیاهان دارویی می­باشد. از اینرو به­منظور بررسی تاثیر تاریخ­ کاشت (15 اسفند، 15 فروردین و 15 اردیبهشت) و سیستم­ تغذیه­ای (عدم کاربرد کود، NPK، ورمی­کمپوست، آکادین،50 درصد NPK و ورمی­کمپوست، 50 درصد NPK و آکادین) بر صفات مورفولوژیکی و عملکردی ماریتیغال آزمایشی در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه آزاد اسلامی واحد بیرجند به­صورت کرت­های خرد شده در قالب طرح بلوک­های کامل تصادفی با سه تکرار در سال 97-1396 انجام شد. نتایج نشان داد تاریخ کاشت 15 اسفند منجر به افزایش معنی­دار صفات مورفولوژیکی (ارتفاع بوته، قطر کاپیتول و تعداد انشعابات)، صفات عملکردی (تعداد کاپیتول در متر مربع، تعداد دانه در کاپیتول، وزن هزار دانه، عملکرد دانه و شاخص برداشت) گردید. همچنین کاربرد 50 درصد NPK و ورمی­کمپوست در اکثر صفات مورد مطالعه از برتری آماری معنی­داری برخوردار بود. بیشترین عملکرد دانه با میانگین 7/3327 کیلوگرم در هکتار، در تیمار کاربرد 50 درصد کودهای NPK و ورمی­کمپوست در تاریخ کاشت اول بدست آمد. چهار صفت قطر کاپیتول، تعداد کاپیتول در متر مربع، تعداد دانه در کاپیتول و وزن هزار دانه در مجموع 57/84 درصد از تغییرات عملکرد دانه را توجیه ­کردند. به­طور کلی تاریخ کاشت 15 اسفند و کاربرد 50 درصد  NPKو ورمی­کمپوست برای کشت گیاه ماریتیغال در بیرجند مناسب به نظر می­رسد.