لزوم برنامه ریزی برای بالندگی کارآفرینی دانشجویان :مطالعه موردی

نویسندگان

1 استاد، دکتری تخصصی رشته مدیریت آموزش عالی؛ دانشکده مدیریت ، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران ( نویسنده مسئول )

2 دانشجوی دکتری، رشته مدیریت آموزش عالی،گروه مدیریت آموزش عالی، دانشکده مدیریت و اقتصاد،واحدعلوم و تحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی،

3 استادمدیریت آموزش عالی،گروه مدیریت آموزشی ،دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه آراد علوم و تحقیقات تهران، ایران

doi
10.22080/eps.2021.3343
چکیده

هدف پژوهش حاضر  ارائه الگویی برای بالندگی کارآفرینی دانشجویان در آموزش عالی بود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی، روش تحقیق توصیفی از نوع پیمایشی و از نظر نوع داده آمیخته(کمی– کیفی) بود. در بخش کیفی با استفاده از روش داده­ بنیاد از طریق مصاحبه نیمه ­ساختار یافته با 15 نفر ازصاحب‌نظران به شناخت ابعاد بالندگی کارآفرینی دانشجویان پرداخته شد.دربخش کمی، جامعه آماری شامل دانشجویان واحدهای دانشگاه­ آزاد تهران بود. حجم نمونه با استفاده ازجدول مورگان و روش تصادفی طبقه­ای، 384 نفر تعیین شد. الگوی به­ دست ­آمده در بخش کیفی، در قالب پرسشنامه محقق­ساخته که روایی محتوایی آن تایید و پایایی آن با آلفای کرونباخ مقدار 88/0 به دست آمد. روایی ابزار گردآوری داده‌ها از طریق روایی محتوایی و روایی سازه انجام شد.‏ روش تحلیل داده‌های کیفی، کدبندی بود. نهایتاً الگوی بالندگی کارآفرینی دانشجویان به منظور برنامه‌ریزی آموزشی و درسی، با سه بُعد (مؤلفه­های بالندگی کارآفرینی، روش­های بالندگی کارآفرینی و سازو کارهای بالندگی کارآفرینی)، 9 مؤلفه (نگرش کارآفرینی، دانش کارآفرینی، مهارت کارآفرینی، روش‌های ارائه مستقیم، روش­های تعاملی، روش­های کاربردی- عملیاتی، کارآفرینی در محیط واقعی، کارآفرینی در محیط مجازی، کارآفرینی در محیط دانشگاه) و 77 شاخص طراحی شد. نتایج نشان داد که «دانش کارآفرینی»، «روش تعامل» و «سازو کار کارآفرینی در محیط مجازی» بیشترین همبستگی را با بالندگی کارآفرینی دارند.