لزوم برنامه ریزی برای بالندگی کارآفرینی دانشجویان :مطالعه موردی
نویسندگان
1 استاد، دکتری تخصصی رشته مدیریت آموزش عالی؛ دانشکده مدیریت ، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران ( نویسنده مسئول )
2 دانشجوی دکتری، رشته مدیریت آموزش عالی،گروه مدیریت آموزش عالی، دانشکده مدیریت و اقتصاد،واحدعلوم و تحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی،
3 استادمدیریت آموزش عالی،گروه مدیریت آموزشی ،دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه آراد علوم و تحقیقات تهران، ایران
doi
10.22080/eps.2021.3343چکیده
هدف پژوهش حاضر ارائه الگویی برای بالندگی کارآفرینی دانشجویان در آموزش عالی بود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی، روش تحقیق توصیفی از نوع پیمایشی و از نظر نوع داده آمیخته(کمی– کیفی) بود. در بخش کیفی با استفاده از روش داده بنیاد از طریق مصاحبه نیمه ساختار یافته با 15 نفر ازصاحبنظران به شناخت ابعاد بالندگی کارآفرینی دانشجویان پرداخته شد.دربخش کمی، جامعه آماری شامل دانشجویان واحدهای دانشگاه آزاد تهران بود. حجم نمونه با استفاده ازجدول مورگان و روش تصادفی طبقهای، 384 نفر تعیین شد. الگوی به دست آمده در بخش کیفی، در قالب پرسشنامه محققساخته که روایی محتوایی آن تایید و پایایی آن با آلفای کرونباخ مقدار 88/0 به دست آمد. روایی ابزار گردآوری دادهها از طریق روایی محتوایی و روایی سازه انجام شد. روش تحلیل دادههای کیفی، کدبندی بود. نهایتاً الگوی بالندگی کارآفرینی دانشجویان به منظور برنامهریزی آموزشی و درسی، با سه بُعد (مؤلفههای بالندگی کارآفرینی، روشهای بالندگی کارآفرینی و سازو کارهای بالندگی کارآفرینی)، 9 مؤلفه (نگرش کارآفرینی، دانش کارآفرینی، مهارت کارآفرینی، روشهای ارائه مستقیم، روشهای تعاملی، روشهای کاربردی- عملیاتی، کارآفرینی در محیط واقعی، کارآفرینی در محیط مجازی، کارآفرینی در محیط دانشگاه) و 77 شاخص طراحی شد. نتایج نشان داد که «دانش کارآفرینی»، «روش تعامل» و «سازو کار کارآفرینی در محیط مجازی» بیشترین همبستگی را با بالندگی کارآفرینی دارند.