ارزیابی و تحلیل نیازهای آموزشی توتون کاران با استفاده از مدل بوریچ (مورد:استانهای مازندران و گلستان)
نویسندگان
1 دانشگاه بوعلی سینا، دانشکده کشاورزی، گروه ترویج و آموزش کشاورزی
2 دانشگاه بوعلی سینا، دانشکده کشاورزی، گروه ترویج و آموزش کشاورزی
3 دانشیار، گروه ترویج و آموزش کشاورزی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران
doi
10.22080/eps.2021.3197چکیده
شناخت و تحلیل نیازهای آموزشی پیش نیاز یک سیستم آموزشی موفق است. نیازسنجی آموزشی توتونکاران اولین گام جهت استفاده بهینه از ظرفیتهای آموزشی شرکت دخانیات به منظور ارتقا دانش و مهارتهای آنان میباشد. این تحقیق به سنجش و اولویتبندی نیازهای آموزشی توتونکاران پرداخته است. جامعه آماری تحقیق شامل2770 توتونکار است که 175 نفر از آن ها با استفاده از جدول مورگان تعیین گردید. ابزار جمعآوری اطلاعات پرسشنامهای که بر اساس مدل بوریچ برای سنجش نیاز آموزشی تنظیم شده است. روایی پرسشنامه با نظر خواهی از تعدادی از کارشناسان و اعضاء هیات علمی مورد تائید قرار گرفت. روایی تشخیصی و پایایی ترکیبی ابزار تحقیق با برآورد مدل اندازه گیری و پس از اعمال نظرهای فنی تامین شد. آمارههای مورد استفاده برای سنجش عوامل تاثیرگذار در نیازهای آموزشی شامل فراوانی، میانگین، آزمون من وایت نی، آزمون کروسکال والیس و ضریب همبستگی بود. نتایج تحقیق نشان داد آشنایی با ماشین نشاءکار، آشنایی با ماشین دوخت، آشنایی با ضد عفونی خاک و کود خزانه، آشنایی با درجات مختلف توتون، آگاهی از نحوه استفاده از علفکشها از بیشترین اولویت آموزشی برخوردار بودهاند. همچنین نتایج تحقیق نشان داد، سطح نیاز آموزشی توتونکاران تحت تاثیر شرکت در آموزشهای قبلی، ارقام توتون و چگونگی بهرهگیری از روش های مختلف ترویجی دارد.