اثر محلولپاشی نفتالن استیک اسید و کارباریل و تغذیه برگی اوره و سولفات منیزیم بر کاهش تناوب باردهی نارنگی کینو در منطقه دزفول
نویسندگان
1 عضو هیئت علمی پژوهشکده خرما و میوههای گرمسیری، موسسه تحقیقات علوم باغبانی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، اهواز، ایران
2 استادیار بخش تولیدات گیاهی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی داراب، دانشگاه شیراز
3 پژوهشگر شرکت کشت و صنعت شهید بهشتی وابسته به سازمان اتکا
doi
10.22070/hpn.2020.4997.1060چکیده
این پژوهش به منظور امکان کاهش تناوب باردهی نارنگی کینو در منطقه دزفول در قالب دو آزمایش اجرا گردید. در آزمایش اول به منظور افزایش محصول درختان نارنگی کینو در سال کم بار، اقدام به تغذیه برگی درختان با استفاده از محلولپاشی کودهای اوره با غلظتهای صفر، سه و پنج در هزار و سولفات منیزیم با غلظتهای صفر، یک و سه در هزار و ترکیب سطوح اوره و سولفات منیزیم در اوایل ماههای دی، بهمن و اسفند سال پربار (1396) گردید. در آزمایش دوم جهت بررسی امکان کاهش تناوب باردهی نارنگی کینو در سال پر بار، از محلولپاشی هورمون نفتالین استیک اسید (NAA) در غلظتهای صفر، 200، 300 و 400 میلیگرم در لیتر و غلظتهای صفر، 700، 1200 و 1700 میلیگرم در لیتر کارباریل در مرحله 40 روز بعد از تمام گل در سال پربار (1397) استفاده شد. نتایج نشان داد بیشترین میزان عملکرد درختان در سال کم بار مربوط به محلولپاشی با کود اوره به نسبت سه در هزار + سولفات منیزیم به نسبت یک در هزار در اوایل ماه بهمن سال قبل (پربار) است و توانست تناوب باردهی را نسبت به درختان شاهد به میزان قابل قبولی کاهش بدهد (78/10 کیلوگرم افزایش محصول). نوع کود بر ویژگیهای کیفی میوه تاثیر نداشت اما زمان محلول پاشی بر میزان اسید میوه تاثیر داشت به طوری که بیشترین و کمترین میزان اسید میوه به ترتیب مربوط به محلول پاشی در ماههای دی و بهمن بود. بر اساس نتایج ترکیب کارباریل قادر به کاهش تناوب باردهی در مرحله 40 روز بعد از تمام گل در درختان نارنگی کینو در منطقه دزفول نبود. در بین غلظتهای مختلف NAA، محلولپاشی NAA با غلظت 200 میلیگرم در لیتر با کاهش 5/36 درصدی در میزان عملکرد به نحو متعادلتری تناوب باردهی را کاهش داد و تفاوت معنیداری با درختان شاهد داشت.