پاسخ مورفولوژیکی و فیتوشیمیایی سیر خوراکی (Allium sativum) به تغذیه گوگرد، اسید هیومیک و ورمیواش
نویسندگان
1 گروه علوم باغبانی، دانشکده علوم زراعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری
2 گروه علوم و مهندسی باغبانی، دانشکده علوم زراعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری
3 گروه علوم و مهندسی باغبانی، دانشکده علوم زراعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری
doi
10.22070/hpn.2020.4573.1032چکیده
با توجه به نقش ماده آلی خاک در افزایش باکتریهای اکسیدکننده گوگرد، آزمایشی بهصورت فاکتوریل شامل دو عامل گوگرد (S0، S1 و S2) و اصلاحکنندههای آلی (شاهد C، اسید هیومیک H و ورمیواش V) اجرا شد. براساس نتایج این آزمایش بیشترین عملکرد کل بوته سیر در تیمار S1V دیده شد هرچند اختلاف معنیداری با دو تیمار S1C و S2C نداشت. بیشترین وزن تک سیر در تیمار S1C حاصل شد که بطور معنیداری از تمامی تیمارهای دیگر بیشتر بود. حداکثر طول سیر در تیمار S2C مشاهده شد که اختلاف معنیداری با S1V و S1C نداشت. بیشترین نرخ فتوسنتز (A) در تیمار S1C مشاهده شد که بطور معنیداری از تمامی تیمارهای مورد بررسی بیشتر بود. بیشترین میزان گوگرد در قسمت خوراکی سیر در تیمار S1H دیده شد که نسبت به شاهد و تمامی تیمارهای دیگر اختلاف معنیداری داشت. بیشترین میزان ظرفیت آنتیاکسیدانی بخش خوراکی سیر در تیمار S2C مشاهده شد. محتوای فنلی تنها در سه تیمار S0V، S1V و S1C بطور معنیداری کمتر از شاهد بودند ولی بقیه تیمارها از نظر فنل کل با شاهد تفاوتی نداشتند. غلظت کافئیک اسید از 36/11 تا 46/20 میلیگرم در کیلوگرم نوسان داشت که از بین اصلاحکنندههای آلی تیمار شاهد و ورمیواش بدون اختلاف معنیدار با هم دارای بیشترین مقدار کافئیک اسید بودند.