پاسخهای مورفوفیزیولوژیک و رشدی گیاه کنجد (Sesamum indicum L.) به کاربرد تلفیقی گوگرد و باکتری تیوباسیلوس (Halothiobacillus neapolitanus)
نویسندگان
1 دانشیار دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی شاهرود، شاهرود، ایران
2 گروه زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی شاهرود، شاهرود، ایران
3 دانشیار دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی شاهرود، شاهرود، ایران.
doi
10.22070/hpn.2020.5469.1097چکیده
به منظور ارزیابی پاسخهای مورفوفیزیولوژیک و زراعی گیاه کنجد به اثر تغذیهای کاربرد تلفیقی گوگرد و تیوباسیلوس، آزمایشی به صورت فاکتوریل و در قالب طرح پایه بلوکهای کامل تصادفی در سه تکرار در مزرعهای آزمایشی در شهرستان کرج (استان البرز) در سال زراعی 97-1396 انجام شد. فاکتورهای آزمایش عبارت شامل کود گوگرد در سه سطح (شامل شاهد (S0)، 100 کیلوگرم در هکتار (S1) و 300 کیلوگرم در هکتار (S2))؛ باکتری تیوباسیلوس در دو سطح شامل (عدم تلقیح (T0) و تلقیح با باکتری (T1)) در نظر گرفته شدند. شاخصهای ارزیابی نیز شامل تعداد کپسول در بوته، تعداد دانه در کپسول، وزن هزار دانه، عملکرد دانه، عملکرد بیولوژیک، شاخص برداشت، ارتفاع بوته، کلروفیل a، کلروفیل b، کلروفیل کل و کاروتنوئید بود. نتایج نشان داد که همهی صفات مورد بررسی بهطور معنیداری تحت تاثیر اثر اصلی کود گوگرد و تمام صفات مورد بررسی به جز ارتفاع بوته، تحت تاثیر اثر اصلی تیوباسیلوس قرار گرفتند به طوری که بیشترین میزان همهی صفات مورد آزمایش در تیمار S2 در کنجد بدست آمد. برهمکنش اثر کود گوگرد و باکتری تیوباسیلوس نیز بر صفات تعداد کپسول در بوته، تعداد دانه در کپسول، عملکرد دانه، عملکرد بیولوژیک، کلروفیل a، کلروفیل b و کلروفیل کل به طور معنیداری تاثیرگذار بود. بنابراین میتوان نتیجه گیری کرد اثر تغذیهای کاربرد تلفیقی گوگرد و تیوباسیلوس موجب بهبود ویژگیهای مورفوفیزیولوژیک و زراعی گیاه کنجد گردیده است.