پاسخ‌های مورفوفیزیولوژیک و رشدی گیاه کنجد (Sesamum indicum L.) به کاربرد تلفیقی گوگرد و باکتری تیوباسیلوس (Halothiobacillus neapolitanus)

نویسندگان

1 دانشیار دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی شاهرود، شاهرود، ایران

2 گروه زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی شاهرود، شاهرود، ایران

3 دانشیار دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی شاهرود، شاهرود، ایران.

doi
10.22070/hpn.2020.5469.1097
چکیده

به منظور ارزیابی پاسخ­های مورفوفیزیولوژیک و زراعی گیاه کنجد به اثر تغذیه­ای کاربرد تلفیقی گوگرد و تیوباسیلوس، آزمایشی به صورت فاکتوریل و در قالب طرح پایه بلوک­های کامل تصادفی در سه تکرار در مزرعه­ای آزمایشی در شهرستان کرج (استان البرز) در سال زراعی 97-1396 انجام شد. فاکتورهای آزمایش عبارت شامل کود گوگرد در سه سطح (شامل شاهد (S0)، 100 کیلوگرم در هکتار (S1) و 300 کیلوگرم در هکتار (S2))؛ باکتری تیوباسیلوس در دو سطح شامل (عدم تلقیح (T0) و تلقیح با باکتری (T1)) در نظر گرفته شدند. شاخص­های ارزیابی نیز شامل تعداد کپسول در بوته، تعداد دانه در کپسول، وزن هزار دانه، عملکرد دانه، عملکرد بیولوژیک، شاخص برداشت، ارتفاع بوته، کلروفیل a، کلروفیل b، کلروفیل کل و کاروتنوئید بود. نتایج نشان داد که همه­ی صفات مورد بررسی به­طور معنی­داری تحت تاثیر اثر اصلی کود گوگرد و تمام صفات مورد بررسی به جز ارتفاع بوته، تحت تاثیر اثر اصلی تیوباسیلوس قرار گرفتند به طوری که بیشترین میزان همه­ی صفات مورد آزمایش در تیمار S2 در کنجد بدست آمد. برهمکنش اثر کود گوگرد و باکتری تیوباسیلوس نیز بر صفات تعداد کپسول در بوته، تعداد دانه در کپسول، عملکرد دانه، عملکرد بیولوژیک، کلروفیل a، کلروفیل b و کلروفیل کل به طور معنی­داری تاثیرگذار بود. بنابراین می­توان نتیجه گیری کرد اثر تغذیه­ای کاربرد تلفیقی گوگرد و تیوباسیلوس موجب بهبود ویژگی­های مورفوفیزیولوژیک و زراعی گیاه کنجد گردیده است.