تاثیر نانو ذرات و سولفات روی بر رشد و کیفیت گیاه اطلسی (Petunia Hybrida var Parade) در شرایط رطوبتی مختلف
نویسندگان
1 علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی. دانشگاه محقق اردبیلی
2 علوم گیاهی و گیاهان دارویی. دانشکده کشاورزی مشگین شهر. دانشگاه محقق اردبیلی
3 فارغ التحصیل کارشناسی ارشد، گروه علوم باغبانی، دانشگاه محقق اردبیلی
4 فارغ التحصیل کارشناسی ارشد، گروه علوم باغبانی دانشگاه آزاد اسلامی واحد میانه
5 استادیار گروه علوم باغبانی و فضایسبز، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه محقق اردبیلی،
doi
10.22070/hpn.2020.5083.1069چکیده
تنش خشکی مهمترین محدود کننده تولید محصولات کشاورزی است که رشد و تولید آنها را تحت تأثیر قرار میدهد. تغذیه مناسب گیاهی در بالا بردن سطح تحمل گیاهان در مقابل انواع تنشها نقش بهسزایی دارد. کمبود "روی"جزء یکی از گستردهترین کمبودهای مواد مغذی در گیاهان بهویژه در مناطق خشک و نیمه خشک است. این عنصر نقش اساسی در متابولیسم پروتئین، بیان ژن، سلامتی دیواره زیستی و متابولیسم کربن دارد. به همین منظور، اثر محلولپاشی نانوذرات و سولفات روی هرکدام با 4 سطح (غلظتهای 0، 5 ،25 و 50 میلیگرم در لیتر) در دو سطح آبیاری (50 و 100درصد ظرفیت زراعی)، بر برخی صفات تعدادگل، قطرگل، تعداد برگ، وزن ریشه، میزان قند، محتوی پرولین، میزان کلروفیل برگ و هدایت روزنهای و وزن ماده خشک گیاه اطلسی مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که محلولپاشی با نانوذرات و سولفات روی اثر معنیداری بر صفات مورفولوژیکی و فیزیولوژیکی مورد مطالعه داشتند. از لحاظ تعداد گل در شرایط تنش تفاوت معنیداری بین تیمارها مشاهده نشد، ولی در شرایط نرمال گیاهان تیمار شده با غلظت ترکیبی 25 میلیگرم از هر دو ماده حدود 7 عدد گل بیشتری نسبت به شاهد داشتند. همچنین محلولپاشی با نانوذرات در مقایسه با سولفات روی در رفع اثرات تنش خشکی و در نتیجه، در رشد و گلدهی گیاه اطلسی موثرتر بود. لذا به نظر میرسد، تغذیه با کودهای روی میتواند در رفع تنشهای اسمزی و بهبود رشد و کارآیی گیاه اطلسی در شرایط تنش شوری مفید باشد.