تکوین تدریجی سنّت نگارش تاریخ ادبی ایران
نویسندگان
1 دانشگاه فردوسی مشهد
doi
10.22099/jba.2012.328چکیده
تکوین تدریجی سنّت نگارش تاریخ ادبی ایران دکتر سیدمهدی زرقانی*دانشگاه فردوسی مشهد چکیدهطبقهبندی آثاری که در مجموعهی بزرگ نوشتارهای تاریخ ادبیاتی قرار میگیرند، کار آسانی نیست. چون از یک طرف میان نخستین تجربهها که فقط برخوردار از «خصلت تاریخادبیاتی» هستند تا آثاری که به معنای مصطلح، «تاریخ ادبیات» نامیده میشوند، بیشتر از هزار سال فاصله است و از طرف دیگر، تعداد، رویکردها و متدهای بهکار رفته در آنها نیز بسیار متعدد و متنوع است. بر خلاف آنچه عموماً تصور میشود، ریشهی تاریخ ادبیاتهای امروزی را نه در نوشتارهای «تذکرهای» بلکه در نوشتارهای «پیشاتذکرهای» سراغ گرفت. بررسی سیر تکوین و تکامل «سنت نگارش تاریخ ادبی» ایران موضوع اصلی این مقاله است؛ اینکه خاستگاه «سنّت» کجا بوده و چه مراحلی را طی کرده تا در قرن بیستم میلادی به فرم نهایی خویش رسیدهاست؟ ما بدین منظور مجموعهی آثاری را که در خانوادهی بزرگ تاریخ ادبیاتها قرار میگیرند، در سه نسل طبقهبندی کردهایم: نوشتارهای پیشاتذکرهای، نوشتارهای تذکرهای و تاریخ ادبیاتها. سپس سعی کردهایم در هر مرحله نشان دهیم که چه آثاری و چگونه در تکوین و تکامل «سنّت» نقش داشتهاند. نسبت این سه نسل با یکدیگر، چونان نسبت «جد» به «پدر» و به «فرزند» است. * دانشیار گروه زبان و ادبیات فارسیدریافت مقاله: 30/11/1387 پذیرش مقاله: 18/11/1388