فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

بررسی الگوی نشانه شناختی پیرس در زبان عرفانی مولانا                دکتر سیدعلی‌اصغر میرباقری‌فرد*                زهـره نجفی**                                    دانشگاه اصفهان                         چکیدهکاربرد شیوه‌های گوناگون نقد ادبی نو، در متون ادب فارسی کمتر مورد توجه قرار گرفته است، در حالی که این متون مجال مناسبی برای بررسی نظریه‌ها و یافتن راه‌های تازه در تفسیر زبان ادبی به دست می‌دهد. یکی از روش‌های نقد، استفاده از نشانه شناسی است. چارلز پیرس، که یکی از بنیانگذاران نشانه شناسی به شمار می‌رود، نشانه‌ها را به سه نوع تقسیم کرد:- نمادین: رابطه‌ی میان دال و مدلول قرار دادی است.- شمایلی: رابطه‌ی دال و مدلول بر اساس شباهت است.- نمایه‌ای: رابطه‌ی دال و مدلول علت و معلولی است. آثار مولانا با توجه به وسعت معنایی، ظرفیت بررسی از دیدگاههای گوناگون را دارد. کاربرد الگوی نشانه شناختی پیرس در زبان مولانا، علاوه بر این که به تفهیم این نظریه و چگونگی استفاده از آن در متون مختلف کمک می‌کند، می‌تواند در تحلیل و تفسیر سخنان و اندیشه‌های این شاعر و عارف بزرگ مفید باشد.  * دانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی** دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی