تساهل و تسامح در دیوان حافظ
نویسندگان
1 دانشگاه یاسوج
doi
10.22099/jba.2012.344چکیده
تساهل و تسامح در دیوان حافظ دکتر محمد حسین نیکداراصل* دانشگاه یاسوج چکیدهدر این مقاله، پس از بررسی مختصر اصطلاح تساهل و تسامح و پیشینهی آن در غرب و فرهنگ اسلامی، با توجه به ارتباط و تاثیر مسایل سیاسی، تاریخی و اجتماعی بر ذهن هنرمند و اثر او، به اختصار دورهی سیاسی، تاریخی و اجتماعی حافظ توصیف شده است. نگارنده کوشیده است، تساهل و تسامح را از دیدگاه شاعر بر پایهی سه محور بیان کند؛ محور نخست اندیشهی حافظ دربارهی گناه است. در این بخش، گناه به عنوان تقدیر الهی، گناه نخستین آدم و حوا، گناه و بخشش آن که محل ظهور رحمت الهی است، بی اثری زهد یا فسق در نظام هستی و نیز نامعلومی پایان کار انسان واعمال او، بررسی میشود. در محور دوُم؛ روح تساهل آمیزحافظ و موضوعهایی؛ چون اغتنام وقت، جواز گناه، تمایل به شادخواری و باده زدایندهی گناه، بررسی میشود. در محور سوم؛ نگاه حافظ به زندگی فردی و اجتماعی و ارایهی الگوی رفتاری برپایهی سازواری و تساهل (مدارا با دشمنان، نفی خودخواهی، نفی دنیا اندوزی، نفی مطلق بدکاری، کرم پیشگی و مهرجویی و وحدت ادیان) بررسی میشود. * استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی