مطالعات باستانجانورشناسی محوطۀ غار بتخانه در زاگرس مرکزی
نویسندگان
1 استاد مرکز ملی پژوهشهای علمی، موزه ملی تاریخ طبیعی فرانسه CNRS/MNH
2 دانشجوی دکتری باستان شناسی، دانشگاه تهران
3 دانش آموخته کارشناسی ارشد باستان شناسی، دانشگاه تهران
4 دانشجوی کارشناسی جغرافیا روستایی، دانشگاه پیام نور
doi
10.22059/jarcs.2019.71099چکیده
غار بتخانه در 21 کیلومتری جنوبشرقی شهر کوهدشت ازجمله محوطههای باستانی است که احتمال میرود توسط اقوام کوچرو مورداستفاده قرارگرفته باشد. این محوطه در معرض آسیبهای کاوش غیرمجاز قرارگرفته و مواد فرهنگی آن در سال 1386 طی پروژه ساماندهی غار جمعآوری شد. نتایج یافتههای سفالی بهدستآمده و الگوهای استقراری محوطههای باستانی اطراف این غار، بازگوکننده تداوم نشانههای زندگی کوچنشینی در این مکان است. در مقاله حاضر تلاش شد تا بامطالعۀ بقایای جانوری یافته شده در این محوطه ویژگیهای آن بهعنوان محوطۀ کوچنشین بررسی شود. این مجموعه طیف گستردهای از گونههای وحشی و اهلی را شامل میشود که بیشترین میزان آن متعلق به بز و گوسفند و در درجۀ دوم گاو و اسبسانان میباشد. در این پژوهش، بامطالعۀ جنبههای مختلف ازجمله الگوی کشتار گوسفندسانان تا حد زیادی خصوصیات یک سایت کوچنشین بررسی میشود. در بخش دیگر مطالعه، فرآیندهای تأثیرگذار، تغییر دهنده و مخرب بر روی استخوانها قبل و پس از دفن و حتی در حین دفن (تافونومی) مطالعه، و تلاش شد با کمک این شواهد شناخت بهتری از مجموعۀ فوق حاصل شود.