تاثیر الگوی آموزش خوش‌بینی به روش ایفای نقش بر کاهش افسردگی نوجوانان دختر کم‌بینا

نویسندگان

1 استادیار گروه روانشناسی و آموزش کودکان با نیازهای خاص

2 کارشناس ارشد روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی

3 دانشجوی دکتری روانشناسی و آموزش کودکان با نیازهای خاص

doi
10.22054/jpe.2016.5284
چکیده

هدف پژوهش حاضر تعیین تاثیر الگوی آموزش خوش­بینی به روش ایفای نقش بر کاهش افسردگی نوجوانان دختر کم­بینای شهر تهران بود. پژوهش با روش نیمه­ آزمایشی و طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه گواه انجام شد. تعداد 20 دختر نوجوان کم­بینای افسرده که در مقطع راهنمایی مدرسه نابینایان نرجس تهران در سال تحصیلی 92- 1391 مشغول به تحصیل بودند، با استفاده از روش نمونه­گیری در دسترس انتخاب و با روش تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه جایگزین شدند. شرکت­کنندگان گروه آزمایش طی ده جلسه یک ساعته به­صورت گروهی آموزش ایفای نقش را دریافت کردند، اما به گروه گواه آموزشی در این زمینه داده نشد. داده­های پژوهش به‌وسیله آزمون افسردگی کودکان و نوجوانان جمع­آوری و با آزمون تحلیل کوواریانس تحلیل شد. نتایج نشان داد آموزش خوش­بینی به روش ایفای نقش در کاهش افسردگی نوجوانان کم­بینا تاثیر معنادار داشته است. بنابراین، می­توان نتیجه گرفت که آموزش خوش­بینی به روش ایفای نقش می­تواند بر کاهش افسردگی نوجوانان کم­بینا تاثیر نسبتاً پایداری داشته باشد.