بررسی ماهیت فورفیتینگ در مقایسه با سایر طرق تأمین مالی
نویسندگان
1 دکتری حقوق خصوصی دانشگاه قم
doi
10.22054/jplr.2019.25198.1648چکیده
فورفیتینگ یک شیوه تأمین مالی است که در آن فورفیتر مطالبات مدتدار صادرکننده را براساس نرخ تنزیل و بدون حق رجوع خریداری نموده و مالک آنها میگردد. در این روش تامین مالی اسناد مثبت طلب نقش حیاتی ایفا نموده و حسب اینکه چه نوع سندی، مثبِتِ حق مطالبه پرداخت و طلب باشد احکام متفاوتی بر فورفیتینگ حاکم خواهد بود. در حالیکه صادرکننده(فروشنده حق مطالبه پرداخت) و موسسه مالی(خریدار حق مطالبه پرداخت) طرفین این قرارداد مالی محسوب میگردند اما فورفیتینگ در مقابل مدیون اصلی و بانک او نیز قابلیت استناد داشته و فورفیتر خواهد توانست مدیون را الزام به ادای دین در سررسید نماید. اگرچه ممکن است فورفیتینگ به عنوان قراردادی میان صادرکننده، مدیون و موسسه مالی، مبنی بر واگذاری دین از جانب مدیون به فورفیتر محقق گردد اما در شکل سنتی خود عقدی است میان صادرکننده و فورفیتر با موضوع واگذاری مطالبات به موسسه مالی مالی. چنین قراردادی اگرچه با نهادهای حقوقی مختلفی همانند تنزیل دین یا تنزیل سند تجاری، حواله، انتقال طلب، معامله اسناد تجاری، تبدیل تعهد و بیع دین یا فروش حق مطالبه پرداخت نزدیکی دارد لیکن به نظر میرسد بیع دین یا فروش حق مطالبه پرداخت مناسبترین قالب قراردادی برای این شیوه نوین تامین مالی میباشد.