بررسی رابطه بین شادکامی با موفقیت تحصیلی دانش آموزان درفضاهای آموزشی استان مازندران با تأکید بر نقش برنامهریزی آموزشی
نویسندگان
1 دانشگاه مازندران
2 دانشگاه مازندران
doi
10.22080/eps.2018.2025چکیده
شادکامی بهعنوان یکی از مهمترین نیازهای روانی بشر، به دلیل تأثیرات عمدهای که بر شکلگیری شخصیت آدمی دارد، همواره ذهن انسان را به خود مشغول کرده است. از طرفی جامعهای پویا و زنده تلقی میشود که عناصر شادی آفرین در آن فراوان باشد. بنابراین میتوان گفت؛ شادکامی یکی از مفاهیم و مولفههای اساسی زندگی افراد بهویژه دانشآموزان بهشمار میرود که ارتباط تنگاتنگی با موفقیت آموزشی دارد. با مطرح شدن روزافزون اهمیت شادکامی برهمه ابعاد انسان توجه بسیاری از پژوهشگران به این مسأله جلب شده است و درسالهای اخیر پژوهشهای متعددی وجود رابطه بین شادی و موفقیت تحصیلی را مورد بحث قرار دادهاند.در این بین شادابی و نشاط فضای آموزشی نقش و جایگاه برجستهای در مبحث کیفیت و برنامهریزی آموزشی دارد که پژوهشهای انجام شده این امر را مدنظر قرار ندادهاند. براین اساس این پژوهش با هدف چگونگی ارتباط میان شادکامی و موفقیت تحصیلی دانشآموزان و ارتباط آن با فضاهای آموزشی با تأکید بر نقش برنامهریزی آموزشی انجام شده است.روش پژوهش ازنوع مطالعات توصیفی-پیمایشی و جامعه آماری، کلیهی دانشآموزان مقطع متوسطه اول و دوم استان مازندران درسال1391بودند که رویهم 100850نفر را تشکیل میدادند و اطلاعات آنها به تفکیک آموزشگاه در دوگروه مدارس با فضای فیزیکی مناسب به تعداد372 آموزشگاه و مدارس با فیزیکی نامناسب به تعداد426 آموزشگاه از اداره کل نوسازی استان مازندران اخذ شد. بر اساس روش نمونهگیری تصادفی خوشهای، 650 نفر انتخاب شدند. ابزار گردآوری اطلاعات شامل پرسشنامه شادکامی آکسفورد بوده است. نتایج بدست آمده با توجه به فرضیههای پژوهش نشان داد که شادکامی دانشآموزان با فضای فیزیکی مدارس رابطه معنی داری ندارد، به عبارت دیگر در مدارس با فضای فیزیکی مناسب و نامناسب یکسان است. همچنین بیانگر آن بود که شادکامی دانشآموزان با جنسیت آنها نیز رابطه معنی داری ندارد و شادکامی در مدارس روستایی بیشتر از شهری مشاهده گردید. علاوه بر آن شادکامی دانشآموزان با پیشرفت تحصیلی(آخرین معدل) رابطه معنیدار داشت و بین شادکامی دانشآموزان با رشته تحصیلی آنان نیز رابطه معنیداری مشاهده شد.