برهمکنش های فرهنگی عصر مفرغ مازندران بر پایه داده‌های سفالی

نویسندگان

1 دانش آموخته دکتری باستان شناسی دانشگاه مازندران

2 استادیار گروه باستان شناسی دانشگاه مازندران

3 استاد گروه باستان شناسی دانشگاه تهران

doi
10.22059/jarcs.2018.220765.142355
چکیده

تحلیل روابط درون و برون منطقه‌ای دوران مفرغ در جلگه مازندران و دشت‌های میانکوهی آن بر اساس سفال، مسئله‌ی اصلی پژوهش حاضر است. سفال­های شاخص این دوران، خاکستری و سیاه براق و سفال قرمز ساده و منقوش (مفرغ قدیم) بوده است. نگارندگان، چگونگی وجود این سفال‌ها را در هفت محوطه‌ی کاوش‌شده و هشت محوطه‌ی بررسی‌شده‌ در این منطقه، ارزیابی و با سفال‌های مناطق همجوار مقایسه نمودند. این پژوهش اولا مشخص نموده که، تولید سفال‌های طیف قرمز و خاکستری در دوره مفرغ قدیم در اغلب این محوطه‌ها به موازات هم در جریان بوده و لذا، فناوری سفال دوران مفرغ مازندران به صورت یک جریان درونی و تدریجی تحول یافته است؛ ثانیا، شباهت سفال­های محوطه­های بخش شرقی مازندران با مراکز دوران مفرغ دشت­های گرگان و دامغان، و تشابه سفالی تپه­های این دوره در بخش غربی منطقه­ی مورد مطالعه با محوطه­های مناطق شمال غربی، موجب تقویت نظریه­ی وجود برهم‌کنش­ها بین مناطق مذکور گردیده است.