ارزیابی کیفیت دورههای دکتری مدیریت درایران با استفاده از مدل سیپ
نویسندگان
1 استادیار دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه پردیس فارابی دانشگاه تهران، قم، ایران
2 پردیس فارابی دانشگاه تهران، دانشکده مدیریت و حسابداری
3 پردیس فارابی دانشگاه تهران،دانشکده مدیریت و حسابداری
doi
10.22080/eps.2018.1788چکیده
بر اساس آمار در سالهای اخیر ظرفیت پذیرش دانشجویان در مقطع دکتری در دانشگاههای ایران با شیب بالایی رو به افزایش گذارده است. این رشد بدون وجود برنامه راهبردی، عواقب کوتاه مدت و همچنین بلند مدت ناخوشایندی در پی خواهد داشت. آنچه در برنامهریزی آموزشی حائز اهمیت است تداوم و عقلانیت در مسیر اثربخشی و کارایی و در پاسخ به نیازهای جامعه است. هدف از پژوهش حاضر، بررسی و ارزیابی کیفیت دورههای دکتری بطور اخص در رشته مدیریت و در ایران بوده و در راستای بهبود برنامهریزی آموزشی در دورههای تحصیلات تکمیلی انجام گرفته است. ارزیابی کیفیت بوسیله مدل سیپ و با استفاده از مصاحبه با اساتید، دانشجویان و فارغ التحصیلان و کارشناسان آموزش دوره دکتری مدیریت و تعریف عوامل موثر در کیفیت برنامه دوره دکتری مدیریت از دیدگاه آنها صورت گرفت و نتایج حاصله در قالب جدول نهایی ارائه گردیده است. این پژوهش از حیث رویکرد، مبتنی بر پارادایم تفسیری و از حیث روش، در زمره تحقیقات کیفی میباشد. نتایج حاصله در چارچوب مدل سیپ طبقه بندی گردید. فاکتورهای زمینهای استخراج شده شامل دستورالعملهای ارتقای کیفی دوره و کاهش وابستگی مالی دانشگاهها، فاکتورهای دروندادی شامل، منابع علمی و فیزیکی و رفاهی، تخصص و تجربه و دانش اساتید دوره، تناسب سرفصل دروس، فاکتورهای فرآیندی شامل تحول ساختاری و اداری و نیز ارتقا علمی دانشجویان و اساتید و فاکتورهای بروندادی شامل مهارتهای پژوهشی، مهارت در تدریس، دانش کاربردی و مهارت در صنعت و خود ارزیابی فارغ التحصیلان میباشند.