سنجش تاب آوری کسب و کارهای گردشگری در برابر بحران شیوع ویروس کووید 19 مطالعه موردی: سکونتگاههای ساحلی شهرستان بابلسر
نویسندگان
1 استادیار گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران
doi
10.22059/jhgr.2021.318710.1008260چکیده
شناخت و تبیین عوامل موثر بر تابآوری مالکان کسبوکارهای گردشگری جهت مدیریت و برنامهریزی بهینه برای تقویت ظرفیت انطباقی فعالیتها در برابر تغییرات ناگهانی ضروری میباشد. هدف از این تحقیق شناخت و تبیین میزان تابآوری کسبوکارهای مرتبط با بخش گردشگری در برابر بحران شیوع ویروس کووید 19 در نواحی ساحلی شهرستان بابلسر است. روش تحقیق توصیفی- تحلیلی مبتنی بر پیمایش میباشد.. دادههای تحقیق از طریق پرسشنامه محقق ساخته جمعآوریشده است. جامعه آماری تحقیق کلیه صاحبان کسبوکارهای مختلف مرتبط با بخش گردشگری در شهر بابلسر و روستاهای ساحلی این شهرستان میباشد. با توجه به گستردگی جامعه آماری و بر اساس فرمول نمونهگیری کوکران، تعداد 200 نفر صاحبان کسبوکار مرتبط با بخش گردشگری بهعنوان حجم نمونه به روش تصادفی ساده مورد انتخاب قرارگرفتهاند. دادههای جمعآوریشده از طریق آزمونهای آماری تی تک نمونهای، تی مستقل، رگرسیون و تحلیل مسیر مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج مطالعات نشان میدهد که بهطورکلی میزان تابآوری کسبوکارهای مرتبط با بخش گردشگری در شهر بابلسر و روستاهای ساحلی این شهرستان بالاتر از حد متوسط و میانگین عددی مفروض میباشد. همچنین نتایج بیانگر آن است در بین عوامل موثر بر میزان تابآوری کسبوکارها در مقابل شیوع بحران کرونا، عوامل اقتصادی تأثیر مستقیم معنادار و میزان وابستگی اقتصادی به بخش گردشگری؛ تأثیر معکوس معناداری بر آن داشته است. اما تأثیر میزان حمایت دولت از کسبوکارهای مرتبط با بخش گردشگری بر سطح تابآوری آنها در برابر این بحران معنادار نبوده است.
