نقش دین‌داری و تاب‌آوری در پیش‌بینی استرس زناشویی مادران دارای فرزند پسر با اختلال نارسایی توجه بیش‌فعالی

نویسندگان

1 دانشیار دانشگاه علامه طباطبائی، دانشکده روانشناسیasmar567yahoo.com

2 ارشد روان‌شناسی بالینی، مدرس دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز، دانشکده روانشناسیSamaneh_behzadpoor@yahoo.com

3 کارشناس ارشد خانواده درمانی، دانشگاه علم و فرهنگ

doi
10.22054/jpe.2015.1545
چکیده

هدف این پژوهش بررسی نقش میزان دین­داری و تاب­آوری در پیش­بینی  استرس زناشویی درمادران دارای فرزند با اختلال نارسایی توجه- بیش فعالی بود.روش پژوهش از نوع همبستگی بود.جامعه­آماری شامل همه مادران دارای فرزند پسر  با اختلال نارسایی توجه- بیش­فعالیشهر تهران بودند. نمونه­آماری شامل 100 مادر دارای فرزند پسر با اختلال نارسایی توجه- بیش­فعالی بودند که با روش نمونه­گیری در دسترس انتخاب شدند.از آزمون مقیاس سنجش اختلال نارسایی توجه-بیش فعالی، مقیاس استرس زناشویی استکهلمتهران، پرسشنامهتاب­آوریکانرودیویدسون و  مقیاس سنجش د­ین­داری برای جمع­آوری داده­ها استفاده شد.  داده­ها از طریق تحلیل رگرسیون چندمتغیره و  ضریب همبستگی پیرسون مورد تحلیل قرار گرفتند.نتایج نشان داد که بین استرس­زناشویی با دین­داری و تاب­آوری  رابطه منفی معنی­داری وجود دارد ( 01/0p<). نتایج تحلیل رگرسیون چندمتغیره نیز نشان داد که دین­داری و تاب­آوری می­توانند استرس زناشویی را به طور معکوس پیش­بینیکنند. بر اساس یافته­های پژوهش می­توان نتیجه گرفت که  میزان دین­داری و تاب­آوری نقش مهمی در پیش­بینی استرس زناشویی دارند.در نتیجه آموزش مؤلفه­های تاب­آوری و تأکید بر افزایش دین­داری می­تواند به کاهش استرس زناشویی کمک کند.