توانمندسازی دانشگاهی با رویکرد راهبردی: چارچوب موقعیتی برای برنامهریزی توسعه دانشگاه بامیان افغانستان
نویسندگان
1 عضو هیات علمی دانشگاه شیراز
2 عضو هیات علمی دانشگاه شیراز
3 استادیار دانشگاه شیراز
4 هئیت علمی دانشگاه بامیان افغانستان
doi
10.22080/eps.2017.1724چکیده
جهان، در حال عبور سریع از اقتصاد صنعتی به اقتصاد دانش است و دانشگاهها محور اساسی انواع فعالیتهای دانشی ازجمله، تولید دانش، توزیع دانش، ترویج دانش، تبدیل دانش و استفاده از دانش هستند. ایفای چنین نقشی توسط دانشگاهها در کشورهای درحالتوسعه، مستلزم برنامهریزی توسعهای دانشگاهی است. در این مسیر، توانمندسازی بهعنوان یک فرایند هوشمندانه و برنامۀ هدفمند برای توسعه و بهکارگیری ظرفیتهای دانشگاه در ابعاد و زمینههای مختلف فردی، گروهی و سازمانی، بهمثابۀ یک استراتژی کلیدی مطرح میشود. براین اساس این پژوهش در یک مطالعه موردی کیفی به تدوین چارچوبی برای توانمندسازی دانشگاه پرداخت. مشارکتکنندگان پژوهش 26 نفر از اعضای هیئتعلمی و 6 نفر از کارکنان دانشگاه بامیان افغانستان و 18 نفر متخصصان مجرب از اعضای هیئتعلمی دانشگاههای شیراز بهعنوان آگاهیدهندگان کلیدی بودند که با استفاده از روش نمونهگیری هدفمند از نوع معیار با در نظر گرفتن بحث اشباع نظری انتخاب شدند. روش جمعآوری دادهها شامل مصاحبه نیمه ساختمند با مشارکتکنندگان و نیز مطالعهی اسناد بود. با استفاده از روش تحلیل مضمون و تشکیل شبکهی مضامین تحلیل شد. براین مبنا، شبکه مضامین توانمندسازی دانشگاه بامیان مشتمل بر 56 مضمون پایه و 4 مضمون سازمان دهنده و یک مضمون فراگیر صورتبندی گردید. نتیجه این پژوهش نشان میدهد که توسعه و اِعمال برنامه توانمندسازی در سه سطح فردی، گروهی و سازمانی با رویکرد راهبردی زمینه رشد و توسعه دانشگاه بامیان را فراهم میسازد.