بررسی نگرش استعماری در سفرنامۀ منطقۀ تاریکی اثر وی. اس. نایپل

نویسندگان

1 گروه زبان و ادبیات انگلیسی، ئانشکده ادبیات، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران

doi
10.22111/jsr.2025.50646.2470
چکیده

سفرنامه‌‌های وی. اس. نایپل (V. S. Naipaul: 1932-2018)، رمان‌‌نویس هندی‌تبارِ ترینیدادی-بریتانیایی و برندۀ جایزۀ نوبل ادبیات در سال 2001 میلادی، ابزاری سودمند برای شناخت هویت متناقض و پیچیدۀ پسااستعماری او هستند. هویت نایپل برساختی از اعمال قدرت نیروهای گوناگونی همچون گفتمان استعماری، فرهنگ هند و تجربۀ مهاجرت است. تحقیق حاضر با در نظر گرفتن تجربۀ استعماری نایپل و پیامدهای آن بر هویت او، نگرش استعماری نایپل را در منطقۀ تاریکی (An Area of Darkness, 1964) بررسی می‌‌کند. این تحقیق با روش تحلیل منابع کتابخانه‌‌ای و مبتنی بر نظریۀ پسااستعمار و با تمرکز بر رویکرد گفتمان استعماری انجام شده است. پژوهش حاضر مدعی است که مؤلفه‌‌های شاخص نگرش استعماری در منطقۀ تاریکی بازتاب یافته‌‌اند و تصویرپردازی هند در این اثر، کلیشه‌‌های استعماری دربارۀ جامعه و فرهنگ هند را تکرار و تقویت می‌‌کند. یافته‌‌های این تحقیق نشان می‌‌دهد سرزنش فرهنگ‌‌ هند در منطقۀ تاریکی نشان از تأثیر نگرش استعماری در هویت نایپل دارد. علی‌‌رغم تبار هندی نویسنده، نایپل به‌‌عنوان ناظری بی‌‌طرف به هند می‌‌نگرد تا عدم تعلق خود را به آن بیان کند. تضادهای دوگانۀ استعماری در روایت او از هند، نقشی محوری دارند. نگرش استعماری، هویت نایپل را با چالش‌‌های عدم تعلق، احساس بیگانگی و تناقض مواجه ساخته است.