نقش خودکارآمدی، تحول زبانی و مهارتهای اجتماعی در مشکلات رفتاری دانشآموزان کمتوانذهنی با رهیافت رگرسیون فازی
نویسندگان
1 دانشیارگروه آموزش پزشکی دانشکده آموزش علوم پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی
2 استادیار گروه آموزش پزشکی دانشکده آموزش علوم پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی. (نویسنده مسئول)
doi
10.22054/jpe.2015.1668چکیده
مشکلات رفتاری دانشآموزان کمتوانذهنی یکی از عمدهترین مسائل جوامع بشری و از پیچیدهترین و دشوارترین مشکلات در کودکان و نوجوانان میباشد که تا سن بزرگسالی نیز باقی میماند. از سوی دیگر پژوهشهای مربوط به مشکلات رفتاری به طور عمده در قالب الگوهای کلاسیک آماری انجام گرفته است؛ درحالی که رابطهی بین متغیرهای روانشناختی یک رابطهی نادقیق است. مقاله حاضر به بررسی نقش خودکارآمدی، تحول زبانی و مهارتهای اجتماعی در مشکلات رفتاری دانشآموزان کمتوانذهنی براساس گزارش معلم برپایه روشهای منعطف انجام شده است. بدین منظور همه دانشآموزان پسر کمتوانذهنی استان آذربایجان شرقی در سال تحصیلی 92-91 به عنوان جامعهآماری پژوهش حاضر انتخاب شد و از بین آنها 28 دانشآموز پسر به صورت نمونهگیری خوشهای انتخاب شدند و معلم مربوطه چهار پرسشنامه (خودکارآمدی عمومی شرر و همکاران، تحول رشد زبان نیوکامبر و هامیل، مهارتهای اجتماعی گرشام و الیوت و مشکلات رفتاری راتر) را برای هر دانشآموز تکمیل کرد. نتایج رگرسیون خطی فازی پژوهش نشان داد که تحول زبان به طور تقریبی نقشی در مشکلات رفتاری دانشآموزان ندارد اما متغیر خودکارآمدی عمومی و مهارتهای اجتماعی به طور تقریبی سبب کاهش مشکلات رفتاری دانشآموزان کمتوانذهنی میشود. از این یافتهها میتوان در زمینهی رفع مشکلات رفتاری دانشآموز کمتوانذهنی استفاده کرد.