معرفی آثار و ادبیات شیوا سیدانته در شبه قاره هند
نویسندگان
1 دانشیار گروه ادیان و عرفان دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران(نویسنده مسئول)
2 دانشجوی دکتری رشته تصوف و عرفان اسلامی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران
doi
10.22111/jsr.2024.45034.2329چکیده
در سنت هندویی یکی از کهنترین آیینهای هندویی، آئین شیوایی است. در بین طریقتهای شیوایی، طریقت شیوا سیدانته اهمیت و جایگاه عمدهای دارد. هدف ما در این پژوهش، بررسی آثار و ادبیات شیوا سیدانته است که در فهم ادبیات بومی شبه قاره هند و آثار تعلیمی سنن مشرق زمین تأثیرات بسزایی دارد. آیین شیوا سیدانته بعنوان یکی از کهنترین جریانهای فکری و طریقتهای هندویی در شبه قاره هند مجموع ادبیات سامهیتاهای ودایی و اوپانیشادها را به عنوان مجموعه آثار و ادبیات شیوایی قبول دارد. با این تفاوت که یکی از مهمترین بخشهای ادبیات آئین شیوا سیدانته، شیواآگمهها است که این طریقت، مبانی و اصول نظام فکری خود را بر مبنای آن پایهگذاری کرده است؛ میتوان گفت که آئین شیوا سیدانته یکی از مهمترین جریانهای فکری و شاخههای طریقت شیوایی است که آثار و ادبیات آن را می توان به شرح زیر معرفی کرد.آثار و ادبیات شیوا سیدانته به پنج دسته: نانمارایها، شیواآگمهها، وداها، میکاندا شاسترم و دوازده تیرومورای تقسیمبندی میشود. سه دسته (نانمارایها، شیواآگمهها و وداها) در واقع متون و کتب مقدس این آیین را تشکیل میدهند؛ دسته چهارم، نوشتارهای تعلیمی و متون حکمی -عرفانی است و دسته آخر،آثار عبادی این مکتب فکری را در شبه قاره هند شامل میشود.