بررسی عدالت تربیتی بین انواع مدارس متوسطه نظری دوره دوم در ارومیه
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، دانشگاه ارومیه
2 دانشگاه ارومیه
3 استاد، دانشگاه ارومیه
doi
10.22080/eps.2017.1618چکیده
برنامهریزی آموزشی فرآیند تعیین پیشاپیش راهبردها، خطمشیها، برنامهها و استانداردهایی است که بهواسطه آنها هدف یا مجموعهای از اهداف آموزشی میتوانند محقق میشوند و یکی از راههای بهبود عدالت تربیتی است. عدالت تربیتی زمانی محقق میشود که دانشآموزان دسترسی برابر به فرصتها، حمایتها و ابزاری داشته باشند که برای موفقیت نیاز هستند. بنابر این، پژوهش حاضر به منظور بررسی عدالت تربیتی بین سه نوع اصلی مدارس متوسطه نظری دوره دوم انجام گرفت. جامعه آماری شامل تمام دانشآموزانی بود که در سال تحصیلی 1395-1394 در دبیرستانهای متوسطه نظری دوره دوم ارومیه مشغول به تحصیل بودند و همچنین تمام معلمان و مدیرانی که در این سال تحصیلی در این مدارس مشغول به کار بودند. با بهرهگیری از روش طبقهای نسبی 1003 دانشآموز و 301 معلم بصورت تصادفی انتخاب شدند ولی در مورد مدیران بصورت سرشماری بود. ابزار گردآوری دادهها پرسشنامههایی بودند که در تحقیقات بینالمللی برای بررسی نابرابری بین کشورها و درون کشورها مورد استفاده قرار گرفته بودند که روایی آنها بوسیله جمعی از متخصصان امر نیز مورد تایید قرار گرفته بود و پایایی آنها از طریق ضریب آلفای کرونباخ مورد سنجش قرار گرفت. نتایج این تحقیق نشان داد که بین انواع مدارس از نظر شاخصهای مورد مطالعه تفاوت معنیدار وجود داشت و مدارس گزینشی منابع آموزشی و جو مدرسه بهتری نسبت به مدارس دولتی و غیردولتی داشتند. همچنین، بطور متوسط دانشآموزان مدارس گزینشی وضعیت اجتماعی- اقتصادی بالاتری نسبت به همتایان خود در مدارس دولتی داشتند که میتواند بیانگر تاثیر وضعیت اجتماعی- اقتصادی بر دسترسی به فرصتهای آموزشی باشد.