نقش متغیرهای پذیرشی در موفقیت تحصیلی دانشجویان دورة کارشناسی و کارشناسی ارشد
نویسندگان
1 دانشیار گروه مدیریت آموزشی، دانشگاه سمنان
2 استاد دانشکده مهندسی صنایع، دانشگاه علم و صنعت ایران
3 دانشجوی دکتری مدیریت آموزشی دانشگاه سمنان
doi
چکیده
هدف مطالعه حاضر، بررسی نقش متغیرهای پذیرشی در موفقیت تحصیلی دانشجویان دوره کارشناسی و کارشناسی ارشد و تدوین آنها در قالب مدل پیشبینی بوده و طرح مطالعه از نوع همبستگی بوده است. جامعه آماری شامل، کلیه پذیرفته شدگان در دورههای کارشناسی و کارشناسی ارشد مرکز آموزش الکترونیکی دانشگاه علم و صنعت ایران بود که تا پایان نیمسال دوم سال تحصیلی 92-1391حداقل، یک نیمسال، نمرات ثبت شده داشتهاند. معدل کل واحدهای اخذ شده در مقطع تحصیلی فعلی به عنوان متغیر وابسته، در نظر گرفته شد. تحلیل دادهها با مدل رگرسیون خطی و به شیوه گام به گام به اجرا درآمد. نتایج تحلیلها حاکی از آن است که شاخصهای پذیرشی بهتنهائی از توان نسبتاً پائینی برای پیشبینی موفقیت تحصیلی در دورههای آموزش الکترونیکی برخوردارند. لذا نمیتوان سیاستگذاریهای آموزشی در این دورهها را صرفاً برمبنای مؤلفههای پذیرشی بنا نهاد. با اینحال، در صورتیکه اطلاعات در اختیار یا قابل حصول مدیریت دانشگاه، محدود به اطلاعات پذیرشی باشد، میتوان گفت: در مقطع کارشناسی، بومی بودن، معدل دیپلم و پذیرش از طریق آزمون اختصاصی و در مقطع ارشد، رشته تحصیلی مقطع کارشناسی(مهندسی)، پذیرش از طریق آزمون اختصاصی(با وزن منفی)، معدل کل مقطع کارشناسی، نوع دانشگاه محل تحصیل مقطع کارشناسی(دولتی) و رشته تحصیلی مقطع کارشناسی(علوم پایه)، به ترتیب، به عنوان مؤثرترین پیشبینیکنندههای موفقیت تحصیلی، قابل معرفیاند. درمجموع فرض بر این است که نتایج این مطالعه میتواند برای دانشگاه مورد مطالعه و سایر دانشگاههای مشابه در امر برنامهریزی آموزشی برای توسعه دورههای آموزش الکترونیکی مورد بهرهبرداری قرار گیرند.