بررسی تأثیرپذیری اشرف جهانگیر سمنانی از عرفان ابنعربی در کتاب لطایف اشرفی»
نویسندگان
1 دانشآموختۀ دکتری عرفان و تصوف اسلامی دانشگاه سمنان، مدرس دانشگاه سمنان، گروه ادیان و عرفان.
2 استاد گروه ادیان و عرفان دانشگاه سمنان،سمنان ،ایران
3 استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه سمنان
doi
10.22111/jsr.2024.46377.2371چکیده
اشرف جهانگیر سمنانی، یکی از عارفان ایرانی طریقت چشتیه و از مشایخ متصوفۀ ساکن هند بود. از میان مهمترین آثار او میتوان به «لطایف اشرفی فی بیان طوایف صوفی» اشاره کرد که بهمنزلۀ یکی از دایرةالمعارفهای جامع عرفانی است. آرای اشرف، محل تلاقی آرای طریقت کبرویه و بهویژه شیخ علاءالدولۀ سمنانی، طریقت چشتیه و آرای ابن عربی است. او بهواسطۀ مصاحبت با میر سید علی همدانی و عبدالرزاق کاشانی، بهدنبال تلفیق و ترکیب سنّت اول عرفانی (چشتیه) با آرای عرفانی سنّت دوم در شبهقاره بوده است. این پژوهش با روش توصیفی-تحلیلی درپی بررسی تأثیرپذیری اشرف جهانگیر از آرای عرفانی ابن عربی، در کتاب لطایف اشرفی است. نتایج حاصل از دریافت و بررسی آرای اشرف جهانگیر گویای این حقیقت است که وی در برخی از مباحث عرفان نظری ازجمله مباحث معرفتی، خداشناسی، وجودشناسی، جهانشناسی و انسانشناسی و در برخی از مباحث عرفان عملی، از آرا و اندیشههای عرفانی ابن عربی تأثیر پذیرفته است. محور تصوف وی، التزام به شریعت و سپس گامنهادن در طریقت برای وصول و درک حقیقت است.