اجرای زودهنگام تعهدات قراردادی در فقه ،حقوق ایران واسناد بین المللی
نویسندگان
1 استاد حقوق خصوصی دانشگاه تبریز
2 کارشناسی ارشد حقوق خصوصی دانشگاه تبریز
doi
10.22054/jplr.2018.25010.1641چکیده
در نظام حقوق قراردادها، قاعده کلی اجرای قرارداد در موعد مقرر است و هرگونه انحراف از چنین قاعدهای چه با تأخیر یا عدم اجرای آن، با واکنش سخت قانونگذار مواجه شده و همین امر قانونگذار رابرآن داشته تادرپاسداشت این قاعده کلی، دست به تأسیس ضمانت اجراهایی بزند. بهموازات این قاعده کلی، امکان دارد تحت شرایطی، متعهد زودتر از موعد مقرر به اجرای تعهد اقدام کند که از آن به اجرای زودهنگام تعبیر میشود و همه تردیدها ازاینجا شروع میشود که در صورت تعیین زمانی برای اجرای تعهد، آیا متعهد میتواند قبل از موعد مقرر، اقدام به اجرای زودهنگام تعهد نماید؟ برخلاف قوانین برخی از کشورها که موضع روشنی دراینباره دارند، در مقررات قانونی ایران، اجرای زودهنگام تعهد، برخلاف تأخیر اجرای آن، موردتوجه قرار نگرفته است. در آثار حقوقی نیز چندان سابقه تحلیلی و بررسی موضوع دیده نمیشود، اما این موضوع در فقه موردمطالعه قرارگرفته و دیدگاههای متفاوتی در خصوص آن ارائهشده است. لذا تحلیل و بررسی بیشتر فقهی و حقوقی موضوع، بامطالعه تطبیقی در اسناد بینالمللی و درنتیجه، ارائه پیشنهادی درراستای الگو گیری قانونگذاری آینده در قالب الحاق مادهای به قانون مدنی در مبحث وفای به عهد، موردنظر ماست.