ساختارشناسی سفالهای دورهی پایانی مفرغ قدیم؛ محوطهی باستانی کهنهشَهَر آذربایجان غربی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مرمت آثار تاریخی و فرهنگی دانشگاه هنر اصفهان، ایران
2 استادیار گروه علوم اجتماعی دانشگاه آیوای شمالی، ایالات متحدۀ امریکا
3 دانشآموختهی کارشناسی ارشد باستانسنجی دانشگاه هنر اسلامی تبریز، ایران
4 دانشیار گروه باستانسنجی دانشگاه هنر اسلامی تبریز، ایران
5 استاد گروه زمینشناسی دانشگاه تبریز، ایران
doi
10.22059/jarcs.2017.141742.142256چکیده
محوطهی باسـتانی کهنهشهر در شمالغرب اسـتان آذربایجان غربی بهـعنوان یکی از محوطههای دورهی مـفرغ قدیم، پس از کاوشهای علمی در 1391 تا 1393، یافتههای تازهای را به همراه داشته است. اطلاعات موجود در رابطه با سفالهای این محوطه تنها محدود به بررسیهای باستانشناسی بوده و در زمینهی باستانسنجی مطالعاتی صورت نگرفته است. نمونههای مورد مطالعه در این تحقیق سفالهای دستساز سیاهِخاکستری، قرمز و نخودی متعلق به اواخر هزارهی سوم ق.م بوده که از یک لایه و یک مرحله (فاز پایانی استقراری) محوطه بهدست آمده است. هدف اصلی این تحقیق، ساختارشناسی و تعیین جنبههای اشتراک و افتراق بین دو گروه سفال سیاهِخاکستری، قرمز و نخودی است. نتایج حاصل از روش پتروگرافی و آنالیز پراش پرتو ایکس (XRD) حاکی از آن است که نمونهها از نظر ساختار مشابه هم بوده و تولید محلی هستند. هر دو گروه سفالها تا درجه حرارتی حدود °C850 پخت شده و تنها از نظر سبک و تکنیک پخت متفاوتاند.
