مقایسه قضاوت اخلاقی در دانش‌آموزان با و بدون کم‌توانی‌ذهنی

نویسندگان

1 کارشناس ارشد روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشگاه شیراز

2 استادیار گروه آموزش و پرورش دانشگاه

3 گروه کودکان استثنایی دانشگاه شیراز

4 استادیار گروه کودکان استثنایی دانشگاه شیراز

doi
چکیده

هدف پژوهش حاضر مقایسه قضاوت اخلاقی در دانش‌آموزان با و بدون کم‌توانی‌ذهنی شهر شیراز بود. این پژوهش از نوع علی – مقایسه­ای بود. جامعه آماری پژوهش شامل همه دانش‌آموزان با و بدون کم‌توانی‌ذهنی بالای 16 سال دوره متوسطه شهر شیراز  بود. نمونه‌های پژوهش 160 دانش‌آموز(80 دانش‌آموز  با کم‌توانی‌ذهنی و 80 دانش‌آموز  بدون کم‌توانی‌ذهنی) که به روش نمونه‌گیری خوشه­ای تصادفی انتخاب شدند. برای اندازه­گیری قضاوت اخلاقی از مقیاس قضاوت اخلاقی(گیبز و همکاران،1992) استفاده شد. داده‌های گردآوری شده با استفاده از روش آماری تی مستقل، تحلیل واریانس چند متغیری و تحلیل واریانس دو راهه تحلیل شد. نتایج نشان داد بین دانش‌آموزان با و بدون کم‌توانی‌ذهنی در نمره کل مقیاس قضاوت اخلاقی و ابعاد آن، در سطح (001/0p<) تفاوت معناداری وجود دارد. همچنین نتایج نشان داد بین دو گروه دختران و پسران در نمره کل مقیاس قضاوت اخلاقی و ابعاد آن، تفاوت معناداری وجود ندارد(05/0p>). با توجه به یافته­های این پژوهش پیشنهاد می­شود که هرگونه برنامه­ریزی در زمینه ارتقاء ارزش‌های اخلاقی و درونی شدن آن، با توجه به رشد شناختی دانش‌آموزان انجام شود. زیرا بین رشد اخلاقی و رشد شناختی دانش‌آموزان رابطه وجود دارد.